اثربخشي آموزش روش‌هاي مثبت و منفي تغيير رفتار بر كاهش قلدري كودكان

زمينه و هدف: قلدري يكي از مشكلات رايج در محيط هاي اجتماعي است كه مي تواند تأثيرات ناگوار دراز‌مدتي بر قربانيان آن به جاي گذارد. بنابراين، هدف پژوهش بررسي اثر‌بخشي روش هاي  مثبت و منفي تغيير رفتار بر كاهش قلدري در بين كودكان بود. روش: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر نوع نيمه‌آزمايشي با استفاده از طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون چندگروهي بود. جامعة آماري كودكان 9 و 10 ساله مدارس ابتدايي پسرانه شهر سمنان در سال 1401/1402 بود. براي انتخاب نمونه، از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي از بين نواحي آموزش و پرورش شهرستان سمنان يك ناحيه و در ادامه سه مدرسه و تعداد 45 دانش‌آموز انتخاب و در دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل جايگزين شدند. گروه آزمايش اول 14 جلسه تحت روش تغيير و اصلاح رفتار مثبت، گروه آزمايشي دوم 14 جلسه 45 دقيقه‌اي تحت روش تغيير و اصلاح رفتار منفي قرار گرفتند و گروه كنترل آموزشي دريافت نكردند. براي جمع آوري اطلاعات از مقياس قلدري ايلي نويز(2011) و براي تحليل داده ها از آزمون شاپيرو- ويلك، ام باكس، تحليل كوواريانس وآزمون تعقيبي توكي استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد بين روش‌هاي تغيير و اصلاح رفتار مثبت و منفي در مقايسه با گروه كنترل تفاوت معناداري وجود داشت. نتايج آزمون تعقيبي نشان داد روش تغيير و اصلاح رفتار مثبت در مقايسه روش تغيير و اصلاح رفتار منفي در كاهش قلدري كودكان مؤثر بوده است. نتيجه‌گيري: از آنجا كه بي رغبتي و تنفر از مدرسه و افت تحصيلي و كاهش احساس امنيت و سلامت روان و تغيير نگرش نسبت به مدرسه از پيامدهاي قرباني شدن به وسيلة همسالان  قلدر است. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش روش‌هاي مثبت مديريت و اصلاح رفتار با تغيير هنجارهاي اجتماعي و افزايش رفتارهاي مناسب اجتماعي، منجر به بروز تغييرات رفتاري و كاهش قلدري شده است.