ارزيابي وضعيت يادگيري از طريق تلفن همراه در دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران

مقدمه: همه‌گيري covid-19 اهميت يادگيري الكترونيكي را مسجل نموده است. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان و نحوه استفاده از يادگيري از طريق تلفن همراه (Mobile learning) در دانشجويان دندانپزشكي انجام شد. روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي مقطعي، داده‌ها از طريق پرسشنامه محقق ساخته‌ي روا و پايا شده، جمع‌آوري گرديد. جامعه مورد مطالعه 220 نفر از دانشجويان رشته دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران بودند كه به روش تصادفي ساده وارد مطالعه شدند و ضمن موافقت براي شركت در تحقيق، پرسشنامه را تكميل نمودند. داده ها با استفاده از آمار توصيفي تجزيه و تحليل گرديد. نتايج: در نهايت216 پرسشنامه تكميل شد. تعداد 108 نفر (50%) از گوشي خود جهت استفاده از نرم‌افزارهاي آموزشي بهره مي بردند. تعداد 168 نفر (77.8%) از شبكه‌هاي اجتماعي جهت يادگيري دروس دندانپزشكي استفاده مي‌كردند. تعداد 214 نفر (98.2%) بيان نمودند كه گوشي‌هاي هوشمند دسترسي به داده‌هاي آموزشي را براي آنها افزايش داده است. تعداد 206 نفر (95.4%) بيان نمودند كه گوشي هوشمند به آنها كمك مي‌كند كه با استقلال بيش‌تري آموزش ببينند. تعداد 189 نفر (87.5%) بيان نمودند كه لازم است كه از گوشي‌هاي هوشمند به ميزان بيش‌تري در آموزش دانشگاه استفاده شود. نتيجه‌گيري: يادگيري از طريق تلفن همراه در ميان درصد بالايي از دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران رواج دارد. ابزار‌ها‌ي مختلف تلفن همراه به منظور يادگيري دندانپزشكي، استفاده مي‌شود. لذا يادگيري از طريق تلفن همراه در آموزش دندانپزشكي در دسترس و قابل بهينه سازي است.