ارائه الگوي ريسك اجراي استراتژي بسته‌هاي تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي

مقدمه: در عصر جهاني‌شدن نوآوري در آموزش امري بديهي است. نوآوري در آموزش به معناي حل يك مشكل واقعي به روشي جديد و ساده براي ترويج يادگيري عادلانه است. اين مطالعه  با هدف كشف الگوي ريسك اجراي استراتژي بسته‌هاي تحول و نوآوري در آموزش علوم پزشكي انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه از منظر جهت‌گيري كاربردي، از منظر هدف توصيفي و از منظر رويكرد كيفي است. اين پژوهش با رويكرد داده بنياد و رهيافت چارمز(Charmas)  به مرحله اجرا در آمد. جامعه آماري شامل كليه معاونين آموزشي و رؤساي بسته‌هاي تحول و نوآوري در كلان مناطق ده‌گانه آمايش بودند. روش نمونه‌گيري نظري، مدل نمونه‌برداري ارادي غير تصادفي، معيار نمونه‌برداري كفايت نظري بود. داده‌ها با استفاده از روش (بررسي اسناد، مشاهده مشاركتي و مصاحبه) جمع‌آوري و در چند مرحله (كدگذاري اوليه، متمركز، محوري و نظري) كدگذاري شدند. الگوي ريسك بر خواسته از مطالعه كيفي نيز در پرتو آموزه‌هاي مديريت ريسك ريتا مالكهي (Mulcahy, Rita) ارزيابي كيفي شد. نتايج: الگوي بر خواسته از مراحل شناسايي و ارزيابي ريسك در الگويي مشتمل بر 5 مقوله (ريسك‌هاي ساختاري، نگرشي، اقتصادي، مديريتي و عملياتي) و 16 ذيل مقوله و 39 مفهوم، ارائه شد. ريسك‌هاي ساختاري داراي بالاترين ضريب و ريسك‌هاي عملياتي داراي پايين‌ترين ضريب ريسك در مرحله ارزيابي ريسك بودند. ضريب ريسك كل استراتژي بسته‌ها نيز 54 از 80 واحد است؛ يعني ريسك بسته‌ها در اجرا متوسط است. نتيجه‌گيري: اجراي استراتژي بسته‌هاي تحول و نوآوري داراي ريسك‌هاي ذاتي فراواني است كه از مرحله تدوين استراتژي به مرحله اجراي استراتژي كشانده شده است، بر اين اساس بازنويسي استراتژي بسته‌ها به‌عنوان در دسترس ترين اهرم كنترل و مديريت ريسك، توصيه مي‌گردد.