استفاده از طرح تدريس اعضاي تيم مجازي، در دوره علوم پايه پزشكي در دوران همه‌گيري كرونا: يك مطالعه اقدام پژوهي

مقدمه: در دوران پاندمي كرونا، آموزش دوره علوم پايه پزشكي معمولاً از طريق آموزش مجازي به همراه ارائه تكاليف از طريق سامانه‌هاي الكترونيكي انجام مي‌شود. يادگيري از طريق مشاركتي، يكي از روش‌هاي مناسب آموزشي است. اين مطالعه با هدف بهبود تدريس در دوران مجازي با استفاده از روش مشاركتيِ طرح تدريس اعضاي تيم مجازي (V-TMTD: virtual Team Member Teaching Design) ، انجام شد. روش‌ها: اين پژوهش يك مطالعه اقدام‌پژوهي بود. جامعه‌ي آماري دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي هرمزگان بودند. مشاركت كنندگان اين مطالعه، كليه دانشجويان كلاس درس فيزيولوژي اعصاب و حواس ويژه در دوران همه‌گيري كرونا، در سال 1400-1399 بودند. در نيمسال اول، تدريس درس فيزيولوژي اعصاب و حواس ويژه از طريق آموزش مجازي به همراه ارائه تكاليف فردي انجام شده بود و در نيمسال ديگر در كنار آموزش مجازي از روش V-TMTD استفاده شد. پيشرفت تحصيلي دانشجويان از طريق مقايسه نمرات پايان ترم اين دانشجويان با دانشجويان ترم قبل ارزيابي گرديد. ميـانگين و انحـراف معيار نمرات مربوط به هر دو روش آمـوزش بـا آزمـون t مستقل مقايسه شد. نتايج: در گروه‌هاي مورد مقايسه، اثر روش تدريس V-TMTD بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان نشان داده شد. ميانگين و انحراف معيار نمرات دانشجويان روش V-TMTD، 0.21± 15.64 و در گروه آموزش مجازي به همراه تكاليف 0.24±13.90 از نمره 20 بود. نتيجه‌گيري: روش آموزش مجازي به همراه V-TMTD نسبت به روش آموزش مجازي به همراه ارائه تكاليف بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان برتري داشت. با استفاده از روش‌هاي مشاركت محور در آموزش مجازي مي‌توان نقطه‌ ضعف اين نوع آموزش را پوشش داد.