بررسي تغييرات الگوي شاخص هاي كيفي مسكن مرتبط با روش چيدمان فضا(از دوره قاجار تا به امروز)

كيفيت زندگي مردم يك منطقه مبتني بر نحوه پاسخگويي به نيازهاي انساني در محيط هاي زيستي مي باشد .موضوعي كه با گذر زمان در عرصه هاي مختلف زيستي از جمله مسكن دچار ضعف گشته است. لذا اين تحقيق بر آن است تا با روش به نام نحو فضا به خوانش پيكره بندي سازمان فضايي خانه هاي بومي شهر مشهد در ادوار مختلف تاريخي بپردازد. در اين پژوهش، از روش تركيبي استفاده شده است و به عنوان نمونه تعداد 12خانه از دوره هاي مختلف تاريخي انتخاب شدند كه سهم ادوار مختلف قاجار، پهلوي اول، پهلوي دوم و معاصر، هر كدام 3 خانه است كه پس از برداشت، در نرم افزار نحو فضا، پلان آنها شبيه سازي شد.آنچه مي توان بيان كرد اينكه با خوانش نحو فضا در خانه هاي بومي و امروزي آنتروپي بصري، عمق نسبي و ارتباط بصري در خانه هاي امروزي افزايش يافته كه افزايش آنها مي تواند برخي را كاهش دهد. اما همپيوندي بصري و قابليت ديد در خانه هاي امروزي كاهش يافته است.