تبيين الگوي ساماندهي اقليمي فضاهاي عملكردي در بناهاي مسكوني مناطق سرد ايران

مسئله پژوهش بررسي الگوهاي معماري- اقليمي فضاهاي كاركردي در ساختمان هاي مسكوني بومي منطقه سرد ايران است.تعيين پهنه بندي اقليمي بر اساس طبقه بندي كوپن بوده و پهنه جديد به سه اقليم Dfb،Dfa و Dsa تقسيم مي شوند. انتخاب معيارها بر اساس عناصر مشترك و بررسي تغييرات در نمونه ها در سه گروه صورت گرفته است. روش تحقيق پژوهش، تحليلي-توصيفي با بهره گيري از الگوريتم تاپسيس براي اولويت بندي و رسيدن به جواب ايده آل است. لذا هدف پژوهش شناخت عوامل اقليمي بر شك لگيري مؤثر بناها مي باشد. به منظور دستيابي به هدف پژوهش، خوش هبندي در محدوده اقليم سرد انجام شده است.نقشه توزيع الگوها نشان مي دهد سه گونه خانه در منطقه پراكنده است، اما يكي از الگوهاي آب و هوايي غالب، مي تواند در كل مناطق به عنوان الگوي اصلي مورد استفاده قرار گيرد. بنابراين مي وان نتيجه گرفت ساختار فضاي كاركردي در معماري بومي مسكوني منطقه سرد ايران الگوهاي اقليمي مشابهي دارد.