طراحي و روان‌سنجي ابزار ديداري درك خطر براي كودكان پيش‌دبستاني داراي اوتيسم: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: بررسي توانايي درك خطر در كودكان داراي اوتيسم نيازمند وجود ابزارهاي ساده و ديداري است. لذا پژوهش حاضر با هدف ساخت و تعيين ويژگي هاي روان سنجي ابزار ديداري درك خطر در كودكان پيش‌دبستاني داراي اوتيسم انجام شد. مواد و روش ها: در پژوهش توصيفي حاضر، گروه نمونه شامل 82 كودك 3 تا 5 ساله داراي اوتيسم در سال 1399 در شهر تهران بودند. براي طراحي اين ابزار، محرك هايي كه در پيشينه پژوهش به عنوان محرك هاي تهديدآميز و خطرناك معرفي و مورد استفاده قرار گرفته بودند، استخراج و بر اساس آن ها آزمون طراحي شد. به منظور بررسي روايي از روايي محتوايي، روايي همگرا و روايي افتراقي و جهت بررسي پايايي، از پايايي بازآزمايي و پايايي بين ارزياب ها استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بنا بر نظر متخصصان، ابزار از روايي محتوايي مطلوبي برخوردار است. ضريب همبستگي Pearson بين نمره كودك در ابزار طراحي شده با نمره داده شده توسط مادر و مربي به توانايي درك خطر كودك و نمره كودك در آزمون اضطراب  Spenceبه ترتيب 0.63، 0.81 و 0.41 بود كه حاكي از روايي همگراي مطلوب  ابزار بود. هم چنين، تفاوت معنادار بين كودكان عادي و اوتيسم، تأييدي بر روايي افتراقي ابزار بود (0.003=P). ضرايب همبستگي درون رده‌اي پايايي بازآزمايي و بين ارزياب ها به ترتيب 0.81 و 0.71 به دست آمد. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد كه ابزار سنجش درك خطر ابزاري معتبر و روا براي سنجش درك خطر در كودكان پيش‌دبستاني داراي اوتيسم است و مي تواند در پژوهش هاي روان شناختي و موقعيت هاي باليني استفاده شود.