اثربخشي درمان رابطه كودك-والد بر ابعاد عملكرد خانواده در مادران كودكان پيش‌دبستاني: يك مطالعه نيمه‌تجربي

زمينه و هدف: عملكرد خانواده يك عامل مهم در روابط و سلامت خانواده است كه مي‌تواند توسط درمان رابطه كودك-والد بهبود يابد. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان رابطه كودك-والد بر عملكرد خانواده در مادران كودكان پيش‌دبستاني انجام شد.مواد و روش ها: اين پژوهش نيمه‌تجربي داراي طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل مادران كودكان پيش‌دبستاني شهر اصفهان در سال تحصيلي 1400-1399 بود. با استفاده از نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي 60 نفر انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه 30 نفري آزمايش و كنترل تخصيص يافتند. ابتدا پيش‌آزمون در قالب پرسش‌نامه سنجش خانواده ‌McMaster در مورد دو گروه اجرا شد. سپس گروه آزمايش به مدت ده جلسه در درمان رابطه كودك-والد شركت كرد، اما گروه كنترل در ليست انتظار باقي ماند. بعد از تكميل جلسات درمان، پس آزمون دو گروه نيز اجرا شد. داده‌ها با استفاده از آناليز كوواريانس چندمتغيره تجزيه و تحليل شد.يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيره نشان داد كه تركيب خطي ابعاد عملكرد خانواده در دو گروه به‌طور معناداري متفاوت بود (0.635=لامبداي ويلكز، 3.423=45،7F، 0.005=P). نتايج تحليل كوواريانس هاي يك متغيره نيز به طور معناداري ميانگين نمرات پايين‌تر (عملكرد بهتري) را در ابعاد حل مشكل (0.004=P)، ارتباط و درگيري عاطفي (0.001 P) در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل نشان داد.نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه درمان رابطه كودك-والد، درماني مؤثر براي بهبود عملكرد خانواده است. توصيه مي شود اين درمان حتي اگر تنها با مشاركت يكي از والدين و كودكان آن ها اجرا شود، مي‌تواند نتايج سودمندي براي كل خانواده داشته باشد.