نقش سبك فرزندپروري ادراك ‌شده و سبك دلبستگي در بهزيستي روان-شناختي نوجوانان با ميانجي‌گري خود مهارگري: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: نوجواني مرحله مهمي از رشد رواني است. سطح سلامت آنان تأثير مهمي در موفقيت‌هايشان دارد. از جمله متغيري كه در اين حوزه اهميت دارد بهزيستي روان‌شناختي است. اين پژوهش با هدف تعيين رابطه بين سبك فرزند پروري ادراك ‌شده و دلبستگي در بهزيستي روان شناختي نوجوانان با نقش ميانجي خود مهارگري انجام شد.مواد و روش ها: روش پژوهش توصيفي و از نوع مدل سازي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر كاشان در سال 1402-1401 بود كه 500 نفر بر اساس نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. داده ها بر اساس چهار پرسش نامه بهزيستي روان شناختي، اقتدار والديني، سبك دلبستگي و خود مهارگري جمع آوري شد. داده‌ها با آزمون همبستگي Pearson و مدل‌سازي معادلات ساختاري تجزيه ‌و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد سبك سهل گيرانه (0.181- =β، 0.01 P)، سبك مستبدانه (0.152- =β، 0.01 P)، نقش معنادار و منفي و سبك اقتدارگرايانه (0.311=β، 0.01 P)، نقش معنادار و مثبت در پيش بيني بهزيستي روان شناختي داشتند. سبك دوسوگرا (0.162- =β، 0.01 P) نقش معنادار و منفي در پيش بيني بهزيستي روان شناختي داشت و خود مهارگري (0.220=β، 0.01 P) نقش معنادار و مثبت در پيش بيني بهزيستي روان شناختي داشت. از بين 6 متغير پيش بين، سبك هاي مستبدانه، اقتدارگرايانه، سبك هاي ايمن، دوسوگرا و اجتنابي با ميانجي گري خودمهارگري با بهزيستي روان شناختي رابطه معني داري داشتند (0.05 P).نتيجه‌گيري: خود مهارگري در رابطه بين سبك فرزندپروري ادراك‌ شده و دلبستگي با بهزيستي روان شناختي نوجوانان نقش مهمي دارد. با توجه به اهميت سبك فرزندپروري، پيشنهاد مي‌شود با برگزاري كلاس‌هاي آموزش خانواده در افزايش خود مهارگري و بهزيستي روان شناختي نوجوانان تلاش شود.