الگوي روابط ساختاري طرح‌واره‌هاي هيجاني و همجوشي شناختي با علائم اضطراب اجتماعي در دانش‌آموزان با تأكيد بر نقش ميانجي حساسيت اضطرابي: يك مطالعه توصيفي

زمينه و هدف: اختلال اضطراب اجتماعي از شايع‌ترين اختلالات روان پزشكي قلمداد مي‌شود. با توجه به نقش عوامل مختلف در ايجاد و تداوم آن، پژوهش حاضر با هدف تعيين طرح‌واره‌هاي هيجاني و همجوشي شناختي با علائم اضطراب اجتماعي و نقش ميانجي حساسيت اضطرابي انجام گرفت. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نظر روش شناسي، توصيفي همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري در اين پژوهش از كليه دانش‌آموزان متوسطه‌ ‌دوم شهر قزوين كه در سال تحصيلي 402-1401 مشغول به تحصيل بودند، تشكيل شد. تعداد 400 نفر از آن‌ها (200 نفر دختر و 200 نفر پسر) با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و به پرسش‌نامه‌هاي طرح‌واره‌هاي هيجاني، همجوشي شناختي، اضطراب اجتماعي و حساسيت اضطرابي نوجوانان پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌ها از طريق مدل يابي معادلات ساختاري انجام شد. يافته‌ها: نتايج مدل يابي معادلات ساختاري نشان داد كه طرح‌واره‌هاي هيجاني با ضريب مسير 0.35 و همجوشي شناختي با ضريب 0.20 به صورت مستقيم با علائم اضطراب اجتماعي ارتباط معني‌دار دارند (0.001 P). هم چنين، طرح‌واره‌هاي هيجاني با ضريب مسير 0.19 و همجوشي شناختي با ضريب مسير 0.09 به صورت غير مستقيم با ميانجي‌گري حساسيت اضطرابي با علائم اضطراب اجتماعي ارتباط معني‌داري دارند (0.001 P).نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه طرح واره‌هاي هيجاني و همجوشي شناختي مي‌توانند عامل خطري براي علائم اختلال اضطراب اجتماعي در نوجوانان باشند. اين متغيرها هم چنين مي‌توانند با افزايش حساسيت اضطرابي، اضطراب اجتماعي را تشديد كنند. توصيه مي شود متخصصان سلامت روان به منظور بهبود كيفيت و تسريع در درمان در برنامه‌هاي درماني خود به اين عوامل دقت نظر داشته باشند.