رابطه خشونت خانگي دوران بارداري و پيامدهاي نوزادي: يك مطالعه مورد-شاهدي

زمينه و هدف: خشونت خانگي در دوران بارداري تهديد جدي بر سلامت جسمي، روحي و رواني مادر، جنين و در نهايت تهديد جدي بر سلامت و ساختار جامعه است. در نتيجه اين مطالعه با هدف تعيين رابطه بين خشونت خانگي در طي بارداري با پيامد‌هاي نوزادي، در زنان باردار شهر رفسنجان انجام شد.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مورد-شاهدي، جمع‌آوري داده ها با استفاده از پرسش‌نامه سه قسمتي شامل اطلاعات جمعيت ‌شناختي، خشونت خانگي و پيامد‌هاي نوزادي انجام شد. حجم نمونه براي گروه مورد (داراي حداقل يك پيامد نوزادي) 20 نفر محاسبه شد كه براي دست‌يابي به اين تعداد، انجام پرسش‌گري از 211 زن باردار مراجعه‌كننده به زايشگاه نيك‌نفس رفسنجان در سال‌هاي 1399 و 1400 انجام شد. به ازاي هر فرد مورد، سه نفر از افراد بدون پيامد كه از لحاظ سن و تعداد فرزند با ايشان همسان بودند، به عنوان شاهد انتخاب شدند (60 نفر). داده ها با استفاده از رگرسيون لجستيك چندگانه تجزيه‌ و ‌تحليل شد.يافته‌ها: تعداد 13 نفر (21.7 درصد) از گروه شاهد و 10 نفر (50 درصد) از گروه مورد با خشونت دوران بارداري مواجهه داشته‌اند (0.015=P). نتايج رگرسيون لجستيك چندگانه نشان داد با تعديل اثر سن همسر، شانس بروز حداقل يك پيامد نوزادي در مادراني كه در طول دوره بارداري مورد خشونت قرار گرفته‌اند 3.29 برابر مادراني بوده كه مورد خشونت قرار نگرفته‌اند (0.036=P).نتيجه‌گيري: بر طبق نتايج مطالعه حاضر، به نظر مي‌رسد خشونت خانگي باعث افزايش پيامد‌ها و عوارض بارداري مي‌شود. در نتيجه برنامه‌ريزي مناسب براي اجراي فرآيند‌هاي مداخله‌گر و آگاهي بخش ضروري به نظر مي‌رسد.