ارزيابي تاثير ترتيبات ارزي بر توزيع درآمد دركشورهاي سازمان همكاري و توسعه‌ي اقتصادي (OECD) و كشورهاي عضو اُوپك (OPEC)

با يكپارچگي اقتصاد جهاني و توسعه روز افزون تعاملات بين المللي، كشورها ديگر نمي توانند در اتخاذ سياست هاي كلان اقتصادي نقش بخش خارجي اقتصاد را ناديده بگيرند. در اين بين، ترتيبات و رژيم هاي ارزي مي تواند اثرات كلان اقتصادي داشته باشند. هدف اين مطالعه ارزيابي تاثير ترتيبات ارزي بر توزيع درآمد مي باشد. روش اين تحقيق از نوع توصيفي تحليلي و استفاده از رگرسيون گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) مي باشد. داده‌‌هاي پانل و دوره بررسي سال هاي 2020-2007 كشورهاي عضو اوپك و سازمان همكاري و توسعه ي اقتصادي (OECD) را شامل مي‌شوند كه اكثر كشورهاي اوپك را كشورهاي اسلامي تشكيل مي دهند و داراي رژيم ارزي ميخكوب و داراي توزيع درآمد متوسط يا بد مي باشند. فرضيه تحقيق آن است كه ترتيبات ارزي بر توزيع درآمدي تاثيرگذار است. نتايج نشان مي دهد در مقايسه ي رژيم هاي ارزي، شاخص نظام ارزي شناور مديريت شده بر ضريب جيني براي گروه كشورهاي اوپك منفي و معنادار است. همچنين اثر شاخص نظام ارزي ميخكوب شديد بر متغير وابسته ضريب جيني براي گروه كشورهاي اوپك نيز مثبت و معنادار است. در واقع براي هر دو گروه استفاده از رژيم ارزي شناور مي تواند در مقايسه با رژيم ارزي ثابت بهتر نابرابري درآمدي را كاهش دهد. بنابراين با اتخاذ رژيم ثابت ارزي ممكن است نرخ ارز پايين تر از نرخ تعادلي تعيين شود. در اين صورت، به دليل ارزان بودن نرخ ارز، واردات رونق مي يابد و توليد داخلي و صادرات ضعيف مي شود، درنتيجه ممكن است مقامات اين كشورها تمايل داشته باشند كه مقداري تورم را به منظور جلوگيري از كاهش سطح توليد، صادرات و به طوركلي تغييرپذيري در مقابل شوك ها بپذيرند. همچنين نتايج نشان مي دهد كه نظام شناور ارزي بر نابرابري در كشور هاي اوپك اثر معناداري ندارد.