بررسي و تحليل جايگاه تكافل اجتماعي در چارچوب مباني اسلام

تكافل اجتماعي اصطلاحي است كه برنامه‌هاي جامع اسلام در زمينه اهتمام مردم به تامين نيازهاي يكديگر به‌ويژه نيازهاي معيشتي اقشار ضعيف جامعه را بازگو مي‌كند. اين برنامه ها اولا مبتني بر تفسيري ويژه از حيات طيبه و چارچوبي از سياستگذاري اجتماعي در مسير تكامل معنوي و رسيدن به جايگاه قرب الهي هستند. ثانيا، بر بنياد مباني اعتقادي و فلسفي اسلامي استوار شده و از اصول و قواعد رفتاري آن پيروي مي‌كنند. ثالثا، تكاليف عملي و بايسته‌هاي فردي و حقوق و روابط اجتماعي مورد نياز براي دستيابي به وضعيت مطلوب را معرفي مي‌كنند. جايگاه تكافل اجتماعي در اسلام، بر پايه مباني اسلامي استواري ترسيم شده است. اين تحقيق با استفاده از روش تحليلي و توصيفي، به بررسي و تحليل اين جايگاه پرداخته است. نتايج اين تحقيق كه  با فحص عميق و نسبتا جامع در نصوص آيات و راوايات انجام پذيرفته حاكي از آن است كه تكافل اجتماعي در اسلام بر پايه مباني مستحكم نظري- اعتقادي و فلسفي استوار شده است.