ارائه مدل سرمايه ارتباطي بانك‌ها با استفاده از تحليل اكتشافي و تبيين آن توسط الگوريتم نمونه گيري نقاط مهم

در سيستم‌هاي حسابداري سنتي، دارايي‌هاي نامشهود در صورت‌هاي مالي ثبت نمي‌شوند، اما در تعيين ارزش بازار سازمان‌ها نقش بسزايي دارند. سرمايه ارتباطي از جمله دارايي‌هاي نامشهود است كه به عنوان نقش مشتري در درآمد فعلي و آينده سازمان تعريف شده است و نياز به فضاي جديد اقتصادي و تغيير از اقتصاد مبتني بر محصول به يك اقتصاد مبتني بر مشتري را بيان مي‌كند. لذا شناسايي عوامل مؤثر بر سرمايه ارتباطي مهم مي‌باشد. پژوهش حاضر با توجه به هدف آن، كاربردي و بر اساس روش، توصيفي- علّي است. در اين پژوهش، ابتدا به منظور سنجش سرمايه ارتباطي پرسشنامه 20 سؤالي تهيه و تنظيم شد و براي پي‌ بردن به ابعاد زيربنايي پرسشنامه پژوهش از تحليل عاملي اكتشافي از نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. بازه زماني پژوهش1389 تا 1401 بود. سپس بعد از كشف ابعاد سرمايه ارتباطي با استفاده از نرم‌افزار Lisrel تحليل عاملي تأييدي انجام شد و نهايتا با استفاده از نرم‌افزار R و روش نمونه‌گيري نقاط مهم به بررسي تأثير بين سرمايه ارتباطي با عملكرد مالي بانك‌ها پرداخته شد. نتايج تحليل عاملي نشان داد كه سود تسهيلات پرداختي و سود سپرده‌گذاري براي عامل سرمايه ارتباطي شاخص‎هاي مناسبي محسوب مي‎شوند. در ادامه به منظور تببين مدل به دست آمده از الگوريتم نمونه‌گيري نقاط مهم كه يكي از الگوريتم‌هاي بيزي است، استفاده شده است. نتايج برآورد الگوريتم نقاط مهم نشان داد كه مدل به دست آمده از قدرت تبيين قابل ملاحظه‌اي برخوردار است.