اثر بخشي ذهن آگاهي بر عزت نفس و تعاملات اجتماعي دانش آموزان داراي نارساخواني

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي ذهن آگاهي بر عزت نفس و تعاملات اجتماعي دانش آموزان داراي اختلال نارساخواني بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش، شامل كليه دانش آموزان داراي اختلال نارساخواني شهرستان نيشابور در سال تحصيلي 1402-1401 بود، كه به روش نمونه گيري در دسترس 30 نفر(هر گروه 15 نفر) انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي عزت نفس كوپر اسميت (1976) و پرسشنامه ادراك تعامل اجتماعي كارول گلاس (1994) استفاده شد. گروه آزمايش مهارت هاي ذهن آگاهي كابات زين و همكاران (1992) را دريافت كردند. گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره تجزيه و تحليل شدند.يافته ها: نتايج نشان داد كه بين گروه آزمايش و كنترل در پس آزمون در عزت نفس و تعامل اجتماعي تفاوت معني داري وجود دارد (05/0 gt;P) و گروه آزمايش از عزت نفس و تعامل اجتماعي بالاتري برخوردار است.نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده، مي توان گفت برنامه ذهن آگاهي بر بهبود عزت نفس و تعامل اجتماعي كودكان مبتلا به اختلال نارساخواني اثربخش بود. لذا پيشنهاد مي‌شود متخصصان و درمانگران از اين مداخله براي بهبود عزت نفس و تعامل اجتماعي كودكان مبتلا به اختلال نارساخواني استفاده نمايند.