مقايسه توليد واقعي و بالقوه اكوسيستم‌هاي مرتعي استان كهگيلويه و بويراحمد در وضعيت‌هاي مختلف مرتع

تغييرات مكاني و زماني توليد خالص اوليه از معيارهاي اساسي تعيين كننده وضعيت اكوسيستم هاي مرتعي است. هدف پژوهش حاضر پهنه‌بندي و پايش توليد واقعي و بالقوه اكوسيستمهاي مرتعي استان كهگيلويه و بويراحمد با استفاده از مدل‌هاي كسا و ميامي از طريق داده‌هاي موديس و ميداني در بازه زماني 2018-2009 مي‌باشد. صحت نقشه هاي توليدي در 253 سايت نمونه برداري در تيپ هاي مختلف گياهي كه داراي وضعيت هاي مرتعي خوب، متوسط، فقير بودند، با كمك رگرسيون خطي ارزيابي گرديد. نتايج نشان داد كه اختلاف توليد واقعي و بالقوه در استان بيش ازgC/m^2/month  56 بوده كه مي‌تواند نشاندهنده اثرات منفي دخالت هاي انسان در اكوسيستمهاي مرتعي منطقه باشد. بيشترين ضريب تبيين 0/84 بين توليدات مدل شده و واقعيت زميني در تيپ Astragalus spp.- Bromus tomentellus با وضعيت خوب و كمترين مقدار 0/28 در تيپ گياهي Astragalus sieberi- Stipa capensis با وضعيت فقير مشاهده گرديد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه در شرايط خشكسالي، تيپ پوشش گياهي و وضعيت مرتع در برآورد توليدات واقعي و بالقوه داراي اهميت بالايي بوده و اختلاف اين دو نوع توليد مي‌تواند بعنوان شاخصي جهت تعيين و پايش وضعيت اكوسيستمهاي مرتعي مورد استفاده قرار گيرد.