اثرات لاشبرگ‌هاي تركيبي بلوط ايراني، داغداغان و بنه بر نرخ تجزيه و پويايي عناصر غذايي در جنگل‌هاي زاگرس (مطالعه موردي: استان ايلام)

تجزيه لاشبرگ نقش كليدي در چرخه عناصر غذايي بوم‌سازگان‌هاي جنگلي بازي مي‌كند، با اين حال هنوز درك جامعي در مورد اثرات لاشبرگ‌هاي تركيبي بر نرخ تجزيه وجود ندارد. در مطالعه حاضر پويايي عناصر غذايي و نرخ تجزيه لاشبرگ‌هاي بلوط ايراني (Quercus brantii Lindl.)، داغداغان (Celtis australis L.) و بنه (Pistacia atlantica Desf) در حالت‌هاي خالص و تركيبي بررسي شد. در اين پژوهش تعداد 81 كيسه لاشبرگ تك‌جيبه و دوجيبه در منطقه مورد بررسي نصب و طي 180 روز با فواصل زماني 30، 60 و 180 روز مورد انكوباسيون قرار گرفتند. براساس نتايج، در پايان دوره انكوباسيون، تجزيه لاشبرگ بلوط در تركيب با لاشبرگ داغداغان، لاشبرگ داغداغان در تركيب با لاشبرگ بنه و لاشبرگ بنه در تركيب با لاشبرگ بلوط مثبت و از نوع هم‌افزايي بود. همچنين در پايان دوره بررسي، غلظت نيتروژن در لاشبرگ بلوط تركيبي با داغداغان بيشتر از حالت خالص آن بود، اما غلظت فسفر در حالت‌هاي خالص و تركيبي اختلاف معني‌داري نشان نداد. غلظت پتاسيم فقط در لاشبرگ بنه تركيبي با بلوط بيشتر از حالت خالص آن بود. به‌طور كلي، يافته‌هاي اين پژوهش نشان‌دهنده اثرات غيرافزايشي مثبت لاشبرگ‌هاي تركيبي بر نرخ تجزيه بود، ولي در خصوص پويايي عناصر غذايي، اين اثرات فقط در مورد نيتروژن مثبت گزارش شد.