رابطه ي استحقاق روان‌شناختي و هويّت ديني با رضايت از زندگي دانشجويان داراي علائم اهمال كاري تحصيلي: نقش ميانجي بهزيستي‌‌روان‌شناختي

اين پژوهش با هدف تعيين نقش ميانجي بهزيستي‌روان‌شناختي در رابطۀ هويت ديني و استحقاق روان‌شناختي با رضايت از زندگي دانشجويان داراي علائم اهمال‌كاري تحصيلي انجام گرفت. پژوهش، توصيفي_ همبستگي بود. از تحليل مسير براي تعيين روابط بين متغيرها استفاده شد. جامعۀ پژوهش كليۀ دانشجويان دختر و پسر دانشگاه‌هاي استان مازندران درسال تحصيلي 99 98 بودند. روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي بود. نمونه 326 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامۀ اهمال‌كاري تحصيلي سولومون وراث بلوم (1984)، مقياس چندبعدي رضايت دانشجويان اسكات هابنر (2001)، بهزيستي‌ روان‌شناختي ريف (1989)، استحقاق روان‌شناختي كمپبل وهمكاران (2004) و جهت‌گيري مذهبي آلپورت (1963) بود. يافته‌ها نشان داد، دانشجويان اهمال‌كاري كه از زندگي خود رضايت دارند، بهزيستي ‌روان‌شناختي بالاتري نسبت به ديگر دانشجويان تجربه مي‌كنند. استحقاق روان‌شناختي با بهزيستي‌ روان‌شناختي رابطۀ مستقيم معنادار دارد و با رضايت از زندگي رابطۀ مستقيم ندارد، اما استحقاق ‌روان‌شناختي با ميانجي‌گري بهزيستي ‌روان‌شناختي با رضايت از زندگي رابطۀ غيرمستقيم معناداري دارد. جهت‌گيري بيروني مذهب با بهزيستي‌روان‌شناختي رابطۀ مستقيم منفي دارد. همچنين، جهت‌گيري بيروني مذهب با ميانجي‌گري بهزيستي‌روان‌شناختي با رضايت از زندگي رابطۀ منفي غيرمستقيم معنادار دارد. جهت‌گيري دروني مذهب با بهزيستي روان‌شناختي رابطۀ مستقيم مثبت معناداري دارد و جهت‌گيري دروني مذهب با ميانجي‌گري بهزيستي روان‌شناختي با رضايت از زندگي رابطۀ غيرمستقيم مثبت معنا‌دار دارد. جهت گيري مذهبي بيروني با رضايت از زندگي رابطۀ مستقيم معنا‌دار ندارد و جهتگيري مذهبي دروني با رضايت از زندگي رابطۀ مستقيم معنا‌دار دارد. برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي به منظور آشنايي با نقش باورهاي مذهبي و اهمال‌كاري پيشنهاد مي‌شود.