اثربخشي آموزش مبتني برذهن آگاهي بر بازداري پاسخ و توجه انتخابي دانش آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه

هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر ذهن آگاهي بر بازداري پاسخ و توجه انتخابي دانش آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه بود. روش پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون_پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ پژوهشي شامل تمام دانش آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه ارجاع داده شده به مركز اختلالات يادگيري توانا شهرستان عجبشير بود كه 30 نفر از دانش آموزان به روش تمام‎‌شماري انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15نفر) و كنترل (15نفر) گمارده شدند. براي گردآوري داده ها از آزمون رنگ واژۀ استروپ و آزمون خط زني تولز_ پيرون و براي مداخله نيز از بستۀ ‌آموزشي مبتني بر ذهن‌آگاهي جان كبات‌زين و دبرا اي بورديك استفاده گرديد؛ سپس گروه آزمايش 8 جلسۀ تقريباً 60 دقيقه اي تحت آموزش ذهن آگاهي قرار گرفتند. نتايج با استفاده از آزمون تحليل كواريانس چندمتغيري تحليل شدند و نتايج تحليل نشان داد كه توجه انتخابي گروه آزمايش و كنترل پس از آموزش ذهن آگاهي تفاوت معناداري با يكديگر دارند؛ اما در متغير بازداري پاسخ تفاوت معناداري ميان دو گروه مشاهده نشد. بنابراين به طور كلي مي توان از آموزش ذهن آگاهي به عنوان مداخله اي براي كمك به بهبود توجه انتخابي دانش آموزان داراي اختلال يادگيري ويژه بهره برد.