اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر سرمايۀ روان شناختي (سازماني) و سبك رهبري تحول آفرين

هدف از اين پژوهش، بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر سرمايۀ روان شناختي و سبك رهبري تحول آفرين در مديران شهرداري منطقۀ سه شهر تهران بوده است. روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با گروه كنترل با پيش آزمون و پس آزمون بود و جامعۀ آماري پژوهش تعداد140 نفر از مديران شهرداري منطقۀ 3 تهران بوده‌اند و تعداد 30 نفر كه در مقياس سرمايۀ روان شناختي لوتانز (2007) و مقياس سبك رهبري تحول آفرين بس و اوليو (1985) نمرات ضعيف‌تري كسب نموده‌اند، به طور داوطلبانه انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. براي گروه آزمايش، آموزش مهارت‌هاي ارتباطي مك كي، ديويس و فانينگ (2009) در 10 جلسه اجرا شد، اما گروه كنترل هيچ نوع آموزشي دريافت نكردند. داده‌ها با آزمون تحليل كوواريانس تك متغيري آنكووا مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد كه با حذف اثر نمره‌هاي سرمايۀ روان شناختي و سبك رهبري تحول آفرين پيش آزمون به عنوان متغير همپراش، اثر اصلي متغير مستقل (آموزش مهارت‌هاي ارتباطي) بر نمره‌هاي سرمايۀ روان شناختي و سبك رهبري تحول آفرين پس آزمون معنادار است. نتايج نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي ارتباطي موجب افزايش سرمايۀ روان شناختي و سبك رهبري تحول آفرين در مديران مي‌شود.