واكاوي سازگاري شغلي معلمان ابتدايي در دورۀ پاندمي كرونا با رويكرد نظريۀ موقعيتي

پژوهش حاضر با هدف واكاوي فرايند سازگاري شغلي معلمان ابتدايي در دورۀ پاندمي كرونا صورت گرفت. براي انجام پژوهش، رويكرد كيفي و روش نظريۀ‌ موقعيتي مبتني بر طرح نظام‌مند اشتراوس و كوربين (۲۰۱۵) استفاده شد. ميدان پژوهش شامل معلمان ابتدايي شهرستان قشم بود كه براي گردآوري داده‌ها، مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با اطلاع‌رسان‌ها صورت گرفت. ملاك انتخاب اطلاع‌رسان‌ها داشتن حداقل سه سال سابقۀ تدريس و تجربۀ تدريس در آموزش حضوري در زمان قبل از كرونا و راهبرد نمونه‌‌گيري در پژوهش حاضر، نمونه‌گيري نظريه‌اي و در دسترس بود كه در نهايت ۱۸ مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته انجام شد. تحليل داده‌ها در سه مرحلۀ كدگذاري باز، محوري و گزينشي صورت گرفت و نظريۀ مستخرج از يافته‌ها پيرامون مقولۀ جهت‌گيري‌هاي ناسازوار ذي نفعان ايجاد گرديد. نظريۀ مستخرج از يافته‌ها با استفاده چهار ملاك‌ گوبا و لينكلن شامل قابليت اعتماد، اطمينان‌پذيري، تأييدپذيري و انتقال‌پذيري مورد بازبيني قرار گرفت. طبق يافته‌ها، جهت‌گيري‌هاي ناسازوار ذي نفعان نسبت به آموزش مجازي به‌طور عمده به ماهيت و كاركردهاي آن مرتبط نيست، بلكه بيشتر تحت تأثير شرايط و بستر ارائۀ آموزش مجازي مي‌باشد. به گونه‌اي كه بيشتر معلمان جهت انطباق با آموزش مجازي اقدامات ضد‌ و‌ نقيضي انجام داده بودند. به همين دليل بيشتر معلمان ميزاني از نشانه هاي سازگاري و ناسازگاري را تجربه كرده بودند. يافته‌ها نشان مي‌دهد آنچه فرايند سازگاري شغلي معلمان را تسهيل مي‌نمود، مهارت خودارزيابي است؛ لذا ضرورت دارد معلمان ابتدايي جهت سازگار نمودن خود با آموزش مجازي مهارت خودارزيابي از طريق واكاوي انتظارات و مشكلاتي كه دانش‌آ‌موزان و والدين آنها در آموزش مجازي با آن مواجه هستند را در خود تقويت نمايند.