نقش علم صرف و دانش واژه سازي بر فراگيري و گسترش واژگان بالقوه آلماني

يادگيري واژگانِ آلماني از دومنظر معنا و ساختار صرفي قابل بررسي است. براي گسترشِ دايره واژگان راههاي مختلفي وجود دارد، اغلبِ كلمات جديد توسط واژه سازي ساخته ميشوند. بخش نظري به تئوري هاي مختلفِ اكتساب واژگان بخصوص واژگان بالقوه و اهميت قوانين واژه سازي در درس واژگان مي پردازد ، چرا كه يادگيرنده از اين طريق، تواناييِ استنباطِ معنيِ بسياري از كلمات ناشناس را خواهد داشت. دو شكل اصلي واژه سازي در زبان آلماني تركيبات و مشتقات هستند كه طيف وسيعي از كلمات را دربرمي گيرند، بنابراين اهميت يادگيري واژگان بر اساس شناسايي ريشه كلمه و علمِ صرف واژه، بيشتر نمايان مي شود. اين تحقيق درصدد سنجش تاثير استفاده از دانش واژه سازي در افزايش يادگيريِ واژگان آلماني است. براي اين منظور از روش آزمايشي و از نوع تحليلي - ميداني استفاده شده است كه طي آن دو گروه همسان از دانشجويان مورد آزمون قرار گرفتند. براي مقايسه دو گروه، نمره كلاسيِ آنها بوسيله آزمون من ويتني محاسبه شد. نتيجه، همساني دوگروه را قبل از آزمايش نشان مي دهد. درادامه، آزمونِ واژگان براي دوگروه برگزار شد ونتايج آزمون براساس تحليل هاي آماري وآزمون تي نشان داد كه دايره واژگانيِ دانشجوياني كه واژگان را با كمك قوانين واژه سازي آموخته بودند نسبت به گروه شاهد گسترده تر بود، نتيجه تحليل هاي آماري برآزمايشات و فرضيات پژوهش مثبت بود. چرا كه برمبناي نتايج روشهاي آماري اين يك يادگيري معنادار است كه به زبان آموزان كمك مي كند تا ازطريق تجزيه و تحليل بسياري از لغات را يادبگيرند.