اثربخشي آموزش خودتنظيمي بر تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان افسرده

مقدمه: با توجه به پيامدهاي افسردگي در وضعيت تحصيلي (درگيري تحصيلي) و فردي (تحمل پريشاني)، توانمندسازي دانش آموزان ضروري است، لذا مطالعه حاضر باهدف تعيين اثربخشي آموزش خودتنظيمي بر تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي دانش آموزان افسرده انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر زاهدان در سال تحصيلي 1400-1399 بود؛ كه از بين آن ها تعداد 30 نفر واجد شرايط به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه 15 نفره (آزمون و كنترل) قرار گرفتند. هر دو گروه به پرسش‌نامه تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (2005) و درگيري تحصيلي ريو و تسنگ (۲۰۱۱) پاسخ دادند. گروه آزمون به‌صورت گروهي آموزش خودتنظيمي زيمرمن و پونز (1990) را در 8 جلسه 60 دقيقه‌اي در دو ماه دريافت كردند و گروه كنترل آموزشي نديد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 24 و آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره انجام شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه با كنترل نمرات پيش‌آزمون، در گروه‌هاي آزمون و كنترل، آموزش خودتنظيمي موجب افزايش تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي دانش آموزان افسرده شد (0.01 P).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر، آموزش خودتنظيمي مي تواند به‌عنوان يك مداخله مؤثر بر ارتقاي تحمل پريشاني و درگيري تحصيلي دانش آموزان افسرده مورداستفاده قرار گيرد.