شماره ركورد
1365148
عنوان مقاله
مقايسه تاثير پانسمان بيوپليمر تركيبي آلجي پد ( چيتوسان، آلژينات كلسيم و فيبرهاي سلولزي) با پانسمان آلژينات در مديريت زخمهاي ديابتي
پديد آورندگان
عبدي ، امير حسين بيمارستان فوق تخصصي البرز , سلطان نژاد ، ندا بيمارستان فوق تخصصي البرز , خزائي پور ، زهرا دانشگاه علوم پزشكي تهران - مركز تحقيقات ضايعات مغزي و نخاعي، پژوهشكده بازتواني عصبي , خيرخواه ، ليلا بيمارستان فوق تخصصي البرز , زينعلي ، اسمعيل بيمارستان فوق تخصصي البرز , نوري صنمي ، مهران دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم پزشكي تهران , رحيمي ، فاطمه دانشگاه علوم پزشكي البرز واحد توسعه تحقيقات باليني رجايي , فيروزي اطمينان ، ياسمن دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده پرستاري , اشتري ، معصومه دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده پرستاري , سلطانيها ، كيميا دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده پرستاري , سردشتي ، مريم دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده پرستاري , يوسفي ، ناديا دانشگاه علوم پزشكي البرز - دانشكده پرستاري , صفوي ، علي دانشگاه علوم پزشكي البرز واحد توسعه تحقيقات باليني رجايي
از صفحه
67
تا صفحه
78
كليدواژه
پانسمان آلجي پد , پانسمان آلژينات , پانسمان بيوپليمر
چكيده فارسي
مقدمه: ديابت يكي از اصليترين مشكلات سيستم هاي بهداشتي و يك تهديد جهاني براي بهداشت عمومي است كه طي دو دهه گذشته به طرز چشمگيري افزايش يافته است. اين بيماران مستعد ابتلا به چندين عارضه مانند زخم پاي ديابتي هستند كه يك عارضه شايع ديابت است كه روند افزايشي را طي دهه هاي گذشته نشان داده است. در درمان زخم پاي ديابتي استفاده از پانسمانهاي درمان زخم كار آمد يكي از چالشهاي مهم درمانگران است. تاكنون، پانسماني كه تمام الزامات مورد نياز براي درمان زخم پاي ديابتي را به تنهايي برآورده كند توليد نشده است و انتخاب صحيح پانسمان بستگي به نوع و مرحله زخم، گسترش آسيب، وضعيت بيمار و بافت هاي درگير دارد. اين مطالعه با هدف مقايسه تاثير پانسمان بيوپليمر تركيبي آلجي پد ( چيتوسان، آلژينات كلسيم و فيبرهاي سلولزي) با پانسمان آلژينات در مديريت زخمهاي ديابتي انجام شده است.روش كار: مطالعه حاضر به روش كار آزمايي باليني يك سو كور بر روي 80 بيمار ديابتي مراجعه كننده به كلينيكهاي تحت نظارت دانشگاه علوم پزشكي البرز انجام شد؛ 40 بيمار مبتلا به زخم پاي ديابتي با پانسمان آلجي پد و 40 بيمار با پانسمان آلژينات مورد درمان و مقايسه قرار گرفتند. اطلاعات جمعآوري شده با استفاده از آزمونهاي آماري Chi-Square و t مورد تحليل قرار گرفتند.يافتهها: دو گروه از نظر جنس، سطح تحصيلات، وضعيت تاهل، بيماري زمينهاي، محل زخم، مدت زمان زخم، اندازه زخم، و ترشح از زخم، تفاوت معني داري نداشتند. در مقايسه شاخص توده بدني تفاوت معني داري بين دو گروه مشاهده نشد در بررسي پيامد درمان زخم درصد بهبود در گروه آلجي پد به طور معني داري بهتر از گروه آلژينات بود. همچنين تعداد جلسات مراجعه هر بيمار در گروه آلجي پد به طور معني داري كمتر از گروه آلژينات بود. در بررسي روند امتيازدهي PUSH، تا پنجمين ارجاع اريابي ؛ اكثر افراد در هر دو گروه تا جلسه پنجم مراجعه ميكردند. نتايج نشان داد كه روند بهبودي در دو گروه خوب بود (P 0.001) ، اما بهبودي در گروه آلجي پد به طور قابل توجهي سريعتر از گروه آلژينات بود.نتيجهگيري: پانسمان آلجي پد در بيماران داراي زخم پاي ديابتي روشي ساده و عملي است كه با توجه به تحقيق انجام شده از نظر ميزان هزينه درمان, طول مدت درمان, نسبت به روش متداول پانسمان آلژينات ارجح است.
عنوان نشريه
پژوهش پرستاري
عنوان نشريه
پژوهش پرستاري
لينک به اين مدرک