تبيين عوامل مرتبط با همكاري پرستاران در آموزش باليني دانشجويان پرستاري

مقدمه : آموزش باليني، ركن و قلب آموزش پرستاري محسوب شده و حضور فعال همكاران باليني علاقمند و فعاليت آنها در امر آموزش، يكي از عوامل تسهيل كننده براي رسيدن به اهداف آموزشي به شمار مي رود. مطالعه حاضر با هدف تبيين عوامل مرتبط با همكاري پرستاران در آموزش باليني دانشجويان پرستاري انجام گرفته است.روش كار: در اين پژوهش از روش كيفي تحليل محتواي قراردادي استفاده شد. محيط پژوهش شامل بيمارستانهاي آموزشي دانشگاههاي علوم پزشكي شهر تهران و مشاركت كنندگان اصلي مطالعه، پرستاران باليني، اساتيد باليني پرستاري و دانشجويان كارشناسي پرستاري داراي معيارهاي ورود به مطالعه بودند. كه به  روش نمونه گيري هدفمند با در نظر گرفتن حداكثر تنوع  اتنخاب شدند. روش جمع آوري داده مصاحبه هاي چهره به چهره عميق نيمه ساختارمند بود. وتحليل داده ها (با رويكرد قراردادي) براساس مدل گرانهايم و لاندمن ( ٢٠٠۴ ) انجام شد. اطمينان از صحّت و استحكام داده با استفاده از معيارهاي لينكلن و گوبا انجام گرفت.يافته ها : در رابطه با هدف پژوهش، 9 طبقه اصلي شامل: محيط يادگيري باليني غيرحرفه اي ، آموزش غير اثربخش ، همكاري پرستاران ، همسويي متخصصين ، مدير پرستاري تلنگر زن هوشمند ، سازماندهي، هدايت و نظارت مديريت پرستاري ، راهبردهاي فعال ، راهبردهاي منفعلانه و موفقيت نسبي در كنترل مشكل استخراج شد. كه از آنها سه مضمون محيط يادگيري باليني غير حرفه اي ، آموزش غير اثربخش ، همكاري پرستاران انتزاع گرديد.نتيجه گيري : شناسايي عوامل تأثيرگذار بر مشاركت پرستاران در آموزش باليني دانشجويان پرستاري و پيامدھاي حاصل از آن در شناسايي مشكلات موجود و ارائه راهكارهايي در جهت حل آنها كمك كننده خواهد بود.