مقايسه رشد زباني كودكان پيش ‌دبستاني‌ فارسي ‌زبان و فارسي - تركي ‌زبان با استفاده از شاخص صرفي - نحوي PDSS

پژوهش حاضر بر آن است تا به شيوه كمي به مقايسه رشد زبان در كودكان پيش‌دبستاني فارسي‌زبان و فارسي - تركي ‌زبان با استفاده از شاخص صرفي-نحوي امتيازدهي رشد جمله (پي.دي.اس.اس) بپردازد. به اين منظور، 30 كودك فارسي‌زبان و 30 كودك فارسي-تركي‌زبان در سه گروه سني 37-46، 47-56 و 57-66 ماهه از مهدكودك‌هايي در استان همدان انتخاب شدند. براي همسان‌سازي آزمودني‌ها از جنبه توانايي‌هاي زباني و شناختي از پرسشنامه‌هاي «مهارت و تجربه زبان» و «ابزار غربالگري تكامل» بهره گرفته شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار اس.پي.اي.اس (نسخه 24) انجام شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين رشد صرفي-نحوي كودكان فارسي‌زبان و فارسي-تركي‌زبان فقط در بازه سني 57-66 ماهگي تفاوت معناداري وجود دارد. اين نتيجه‌گيري با يافته‌هاي پژوهش‌هاي بياستاك و همكاران (Bialystok et al., 2008)  و بلوم (Blom, 2010) مبني بر برتري عملكرد كلامي كودكان تك‌زبانه بر عملكرد كلامي همسالان دوزبانه آن‌ها همسو است. افزون بر اين، شواهدي در حمايت از تأثير مثبت دوزبانگي بر رشد زبان در كودكان پيش ‌دبستاني يافت نشد.