تاثير تمرين تركيبي بر آترواسكلروز آئورت و FGF23 در رت هاي نر مبتلا به نارسايي مزمن كليه

هدف: هدف از پژوهش حاضر تاثير تمرين تركيبي بر آترواسكلروز آئورت  و FGF23 در رت‌هاي نر مبتلا به نارسايي مزمن كليه بود. روش‌شناسي: تعداد 20 سر رت نر نژاد ويستار (ميانگين وزني 10±250 گرم) كه به روش NX5/6 نارسايي مزمن كليه به آن ها القا شد بعد از 2 هفته دوره نقاهت به صورت تصادفي به دو گروه كنترل و تمرين تركيبي تقسيم شدند و به مدت 8 هفته پروتكل تمرين تركيبي را انجام دادند. پروتكل تمرين تركيبي شامل؛ تمرين مقاومتي به ‌صورت تمرين روي نردبان و شامل 2 ست و 6 تكرار با درصدهايي از وزن بدن بود و تمرين هوازي شامل 30 دقيقه فعاليت كم شدت روي تردميل بود. يافته‌ها: نتايج بدست آمده نشان داد تمرين تركيبي باعث كاهش آترواسكلروزيس آئورت و كاهش پلاك‌ها شد، همچنين FGF23 به طور معني‌داري كاهش يافته بود ( p= 0.001). هورمون پاراتورمون نيز كاهش معني‌داري داشت ( p=0.041) و كلسيم و فسفر نيز، كاهش معني‌داري را داشتند (به ترتيب،  p= 0.004  و p= 0.005). نتيجه گيري: به طور كلي نتايج نشان داد كه تمرين تركيبي مي تواند با كاهش FGF23، هورمون پاراتورمون، كلسيم و فسفر بر آترواسكلروز آئورت و شاخص هاي بيماري قلبي- عروقي در بيماران نارسايي مزمن كليه موثر باشد.