مقابله حوزه علميه قم با جريان‌هاي انحرافي سده اخير در عرصۀ تفسير و علوم قرآن

مقابله حوزه علميه قم به‌عنوان يكي از چند حوزه بزرگ تأثيرگذار جهان تشيع در سده چهاردهم شمسي با جريان‌هاي انحرافي اعم از التقاطي و غير التقاطي در عرصه دانش تفسير و علوم قرآن چگونه بوده است؟ اين مقاله با جمع‌آوري داده‌ها و اطلاعات به شيوه اسنادي و با روش توصيفي- تحليلي به اين موضوع و داوري در باره آن مي‌پردازد. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه در سده اخير سه جريان انحرافي در عرصه تفسير ظهور كرده‌اند: 1.جريان علم‌گرا با گرايش اصالت حسي و تجربي(افراد ملي مذهبي و نهضت آزادي) 2.جريان روشنفكري با گرايش سوسياليستي و جامعه‌شناختي (بخشي از حسينه ارشاد و گروه جنبش مسلمانان مبارز) 3.جريان ماركسيستي شبه اسلامي با گرايش سياسي مبتني بر انقلابيگري (گروه‌هاي مجاهدين خلق و فرقان). در سده اخير از عالمان حوزه علميه قم علامه طباطبائي و شاگردان وي، به‌ويژه شهيد مطهري و آيت‌الله مصباح يزدي به مقابله جدي با اين جريان‌ها برخاستند. عدم اشراف به مقدمات ضروري و مباني علمي صحيح تفسير، خودمرجع‌پنداري در قرائت متون ديني و ضديت با حوزه و روحانيت از دلايل اصلي اين انحرافات فكري در تفسير آيات از سوي اين جريان‌ها بوده است.