اثر تمرين هوازي و امگا-3 بر بيان عوامل اتصالي تكراري تلومر 1 و 2، آنزيم تلومراز ترانس كريپتاز معكوس بافت قلب موش‌هاي سالمند تغذيه‌شده با رژيم غذايي پرچرب

زمينه و هدف: پيري فرايند فيزيولوژيكي پيچيده و شامل از دست دادن پيش‌رونده در عملكرد بدن و تخريب DNA زنجيره‌اي واقع در انتهاي كروموزوم‌ها-تلومرهاست. ظرفيت سلول‌ها براي تقسيم با طول تلومر تعيين مي‌شود، زيرا كوتاه شدن بيش از حد تلومرها موجب پيري سلولي مي‌شود. فعاليت ورزشي و امگا-3 با تأثير بر تلومرازها از كوتاه شدن تلومرها جلوگيري مي‌كند. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر تمرين هوازي همراه با امگا-3 بر برخي شلترين‌ها و تلومرازهاي بافت قلب در موش‌هاي سالمند تغذيه‌شده با رژيم غذايي پرچرب بود.مواد و روش‌ها: در اين تحقيق تجربي، 40 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار (ميانگين وزن 26.95±311.32 گرم) از انستيتو پاستور تهيه و به آزمايشگاه منتقل شد. پس از انتقال موش‌هاي صحرايي به آزمايشگاه، به‌طور تصادفي به پنج گروه رژيم غذايي عادي (ND)، رژيم غذايي پرچرب (HFD)، رژيم غذايي پرچرب-تمرين (HFDT)، رژيم غذايي پرچرب- امگا-3 (HFDω3)، تمرين-رژيم غذايي پرچرب-امگا-3 (HFDTω3) تقسيم شدند. القاي HFD با استفاده از غذاي پرچرب شامل 17 درصد پروتئين، 43 درصد كربوهيدرات و 40 درصد چربي انجام گرفت. گروه‌هاي مكمل، طي دوره‌مداخله روزانه 1 گرم امگا-3 (به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن) را به‌صورت خوراكي دريافت كردند. برنامه‌تمرين هوازي در شروع شامل دويدن روي نوار گردان با سرعت 10 متر در دقيقه، شيب صفر درجه، به مدت 15 دقيقه بود. سرعت و مدت زمان به‌تدريج به 16 متر در دقيقه و 50 دقيقه در آخرين جلسه افزايش يافت. دويدن به مدت هشت هفته و پنج ‌روز هفته اجرا شد. داده‌ها به روش تحليل واريانس يكطرفه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معناداري P 0.05 تجزيه‌وتحليل شد.نتايج: القاي HFD موجب كاهش معناداري در بيان TRF2 (0.002=P)، TERT (0.024=P) و افزايش TRF1 (0.0001=P) نسبت به گروه ND شد. تمرين و امگا-3 موجب افزايش معناداري بيان TRF2 و TERT در موش‌هاي صحرايي HFD شد (P 0.05). همچنين ميزان تغييرات بيان TRF2 و TERT در گروه HFDTω3 نسبت به گروه HFDT ( به‌ترتيب 0.023=P= و 0.044=P) و HFDω3 (0.021=P و 0.042=P) بيشتر بود. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه افزايش سن و HFD با كاهش TRF2، TERT و افزايش TRF1 بافت قلب همراه است و فعاليت ورزشي هوازي و مصرف امگا-3 قادر است اين روند را معكوس كند. با توجه به نقش شلترين‌ها و تلومرازها در عملكرد سلولي، به نظر تغيير سطوح اين شاخص‌ها در پي فعاليت بدني و استفاده از مكمل امگا-3 مي‌تواند تا حدي از بروز بسياري از بيماري‌هاي قلبي ناشي از افزايش سن و چاقي جلوگيري كند.