شماره ركورد
1365263
عنوان مقاله
تأثير يك دوره تمرينات مقاومتي بر ترمبوسپوندين-1 و عامل شبه فولستاتين–1 بافت قلبي در موشهاي نر چاق
پديد آورندگان
قاسمي ، ندا دانشگاه آزاد اسلامي واحد بروجرد - گروه فيزيولوژي ورزشي , روزبياني ، مانيا دانشگاه آزاد اسلامي واحد بروجرد - گروه فيزيولوژي ورزشي , شيرواني ، حسين دانشگاه علوم پزشكي بقيه اله (عج) - مركز تحقيقات فيزيولوژي ورزشي، پژوهشكده سبك زندگي
از صفحه
89
تا صفحه
97
كليدواژه
عامل شبهفولستاتين-1 , ترمبوسپوندين-1 , چاقي , رگزايي , تمرين مقاومتي
چكيده فارسي
زمينه و هدف: رگزايي فيزيولوژيك و هومئوستاز عروق خوني، فرايند پيچيدهاي است كه در سطح بالايي بهواسطۀ سطح بين پروتئينهاي مثبت مانند عامل شبهفولستاتين-1 (FSTL-1) و منفي مانند ترمبوسپوندين-1 (TSP-1) تنظيم ميشود. درحاليكه يافتههاي ارزشمندي در مورد نقش عوامل مثبت در رگزايي وجود دارد، با اين همه، نقش عوامل منفي در رگزايي بهدرستي روشن نيست. در شرايط فيزيولوژيكي مانند تمرين مقاومتي در چارچوب يكي از روشهاي تمريني اثرگذار بر بهبود كاركرد قلبي-عروقي، نقش اين عوامل بهدرستي شناختهشده نيست. هدف اين پژوهش، بررسي تغييرات ترمبوسپوندين-1 و عامل شبهفولستاتين-1 بافت قلبي در پي شش هفته تمرين مقاومتي در موشهاي نر چاق بود.مواد و روشها: در يك پژوهش تجربي، 20 سر موش نر نژاد ويستار بر پايۀ همگنسازي وزني به دو گروه برابر كنترل و تجربي جايگزين شدند. پيش از آغاز مداخلۀ تمرين مقاومتي، موشها رژيم غذايي پركالري دريافت كردند. گروه تجربي در يك روش تمريني ششهفتهاي با تواتر سه جلسه تمرين در هفته و هر جلسه شامل يك نوبت دهتكراري با تناوب استراحتي 90 ثانيهاي، بالا رفتن از نردبان تمرين مقاومتي به ارتفاع يك متر و شيب 85 درجه همراه با وزنۀ متصل به پايۀ دم (با توجه به توانايي حمل وزنۀ بيشينۀ هر موش) شركت داده شدند. 48 ساعت پس از آخرين جلسۀ تمرين، سطوح TSP-1 و FSTL-1 در بافت قلب به كمك روش الايزا ارزيابي شد. بهمنظور بررسي تغييرات بينگروهي از آزمون t مستقل و در سطح معناداري 0.05 P استفاده شد.نتايج: يافتهها نشان داد اجراي شش هفته روش تمرين مقاومتي در گروه تجربي در مقايسه با گروه كنترل، سبب افزايش معنادار سطح FSTL-1 (0.0001=P) و كاهش معنادار در سطح TSP-1 (0.01=P) ميشود.نتيجهگيري: بر پايۀ يافتههاي اين پژوهش روشن شد مداخلۀ فعاليت ورزشي به شكل تمرين مقاومتي ميتواند تأثيرات مثبتي بر توسعۀ فرايند رگزايي در بافت قلبي بههمراه داشته باشد. بر پايۀ يافتههاي اين پژوهش گمان ميرود شش هفته تمرين مقاومتي با وجود كاهش غيرمعنادار در TSP-1 در چارچوب يك عامل بازدارنده در فرايند رگزايي و افزايش در سطح FSTL-1 در چارچوب يك عامل محرك رگزايي ميتواند در بهبود خونرساني به ماهيچۀ قلبي آزمودنيهاي چاق تأثيرات مثبتي داشته باشد. دادههاي اين پژوهش به نقش تمرين مقاومتي در تسهيل پيامرساني درونسلولي از طريق تعديل در برخي عوامل بازدارنده و عوامل تحريكي در رگزايي بافت قلب موشهاي چاق اشاره دارد.
عنوان نشريه
فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدني
عنوان نشريه
فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدني
لينک به اين مدرک