اثر هشت هفته تمرين عملكردي آب و خشكي بر تعادل و حس عمقي مچ پاي كودكان فلج مغزي دايپلژ ي

زمينه و هدف: كودكان مبتلا به فلج مغزي اسپاستيك از ديد حركتي و تعادل مشكلات فراواني دارند. ساختار كج قامت كودكان فلج مغزي اسپاستيك، عملكرد آن‌ها در فعاليت‌هاي روزمره را مختل مي‌كند. به‌دليل تنش دائمي عضلاني در اين افراد يك اسپاسم دائمي در عضلات فلكسور آن‌ها ديده مي‌شود. اين شرايط همراه با ديگر ويژگي‌هاي بيماري، افراد را در حالت فقر حركتي قرار مي‌دهد. اخيراً تمرين در آب و خشكي در هر دو عرصه‌ ورزش و توانبخشي در ميان همگان و به‌ويژه افراد داراي محدوديت حركتي محبوبيت بسياري پيدا كرده است. هدف از اين تحقيق، بررسي تأثير روش تمريني عملكردي در آب و خشكي بر تعادل و حس عمقي اندام تحتاني كودكان فلج مغزي دايپلژي بود.مواد و روش‌ها: 30 كودك فلج مغزي دايپلژي از طريق نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به‌صورت تصادفي به دو گروه 15 نفره‌ تجربي (سن 1.63±9.33 سال، قد 0.06±1.32 متر، وزن 3.63±33.88 كيلوگرم) و كنترل (سن 1.30±9.46 سال، قد 0.05±1.30 متر، وزن 3.52±32.04 كيلوگرم) تقسيم شدند. به‌منظور ارزيابي تعادل ايستا يا تعادل پويا با استفاده از آزمون رساندن عملكردي (در سه وضعيت)، به‌منظور ارزيابي تعادل پويا از آزمون زمان برخاستن و راه رفتن، و ارزيابي حس عمقي مفصل (دورسي فلكشن) پيش و پس از انجام تمرين استفاده شد. گروه تجربي تمرين روي زمين شامل تمرين قدرتي، تعادلي، عملكردي و تمرين در آب را به مدت هشت هفته و به‌صورت چهار جلسه در هفته انجام دادند. براي بررسي داده‌ها از آزمون‌هاي تجزيه‌وتحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر دوراهه در سطح معناداري 0.05≥P استفاده شد.نتايج: پس از انجام هشت هفته تمرين تركيبي آب و خشكي، بهبود معناداري در آزمون تعادل رساندن عملكردي (0.05 P) و حس عمقي مفصل مچ پا (0.001=P) و همچنين كاهش معناداري در زمان آزمون برخاستن و راه رفتن مشاهده شد (0.001=P). در هيچ‌يك از متغيرهاي گروه كنترل تفاوت معناداري مشاهده نشد (0.05˃ P).نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه انجام تمرين عملكردي به‌صورت تركيبي در آب و خشكي، مي‌تواند اثر مفيدي بر بهبود تعادل، حس عمقي و در نهايت عملكرد حركتي و راه رفتن كودكان فلج مغزي داشته باشد. همچنين انجام تمرين تركيبي آّب و خشكي مي‌تواند تعادل و حس عمقي مچ پاي كودكان فلج مغزي دايپلژي را بهبود بخشد و به‌وسيله‌ بهبود تعادل و حس عمقي اين كودكان مي‌توان مشكلات حركتي و زمين خوردن اين كودكان را كاهش داد و گامي مؤثر در بهبود سلامتي و شيوه‌ زندگي آن‌ها برداشت. بنابراين انجام اين تمرين عملكردي تركيبي به مربيان و درمانگران توصيه مي‌شود.