پاسخ بيشينة اكسايش چربي و Fatmax به فعاليت ورزشي فزاينده و تحريك الكتريكي عضلاني در مردان داراي اضافه وزن

زمينه و هدف: سبك زندگي شهرنشيني و فعاليت ناكافي به افزايش اضافه وزن و چاقي منجر شده و اين مسئله را به يك مشكل همه‌گير در تمام كشورها تبديل كرده است. فعاليت ورزشي يكي از مداخله‌هاي شيوة زندگي است كه براي كاهش وزن و بهبود سلامتي توصيه شده است. مقدار مصرف انرژي هنگام فعاليت بدني اغلب از تركيب سوخت‌وساز چربي و كربوهيدرات تأمين مي‌شود و ميزان استفاده از اين منابع به رژيم غذايي، ذخاير گليكوژن عضلات، شدت و مدت فعاليت و نوع فعاليت ورزشي بستگي دارد كه با افزايش شدت فعاليت ورزشي اكسايش كربوهيدرات به‌تدريج زياد مي‌شود، درحالي‌كه سهم اكسايش چربي از شدت‌هاي كار كم تا متوسط افزايش و سپس از شدت‌هاي متوسط تا زياد كاهش مي‌يابد. تحريك الكتريكي عضلاني توسط تجهيزات پيشرفته توانايي ايجاد انقباض‌هاي عضلاني و خون‌رساني به عضلات دارد و در نتيجه سبب افزايش اكسايش چربي مي‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسي پاسخ بيشينة اكسايش چربي و Fatmax به فعاليت ورزشي فزاينده و تحريك الكتريكي عضلاني در مردان داراي اضافه وزن بود.مواد و روش‌ها: ۱۰ مرد داراي اضافه وزن (سن 6.08 ± 29.1 سال، تودة بدني 1.98 ± 28.49 كيلوگرم بر متر مربع) به‌عنوان نمونه به‌وسيلة فراخوان و به‌صورت داوطلبانه شركت كردند. آزمودني‌ها دو جلسه به آزمايشگاه مراجعه كردند. در يك جلسه آزمون فزاينده براي تعيين بيشينة اكسايش چربي و VO2max انجام دادند. در جلسة ديگر همان آزمون جلسة اول را تكرار كردند، با اين تفاوت كه هنگام آزمون ورزشي تحريك الكتريكي عضلاني داشتند. گازهاي تنفسي براي اندازه‌گيري اكسايش چربي و كربوهيدرات جمع‌آوري شد. مراحل آزمون به اين صورت بود كه آزمودني‌ها پس از پنج دقيقه گرم كردن، فعاليت را با شدت 50 وات روي چرخ ‌كارسنج شروع كردند و هر سه دقيقه، 25 وات بر ميزان كار اضافه شد تا جايي كه نسبت تبادل تنفسي آن‌ها برابر با يك شد. در ادامه و تا رسيدن به خستگي ارادي، بر ميزان شدت كار در هر دو دقيقه 25 وات افزوده شد. براي برآورد ميزان اكسايش چربي و كربوهيدرات از فرمول فراين استفاده شد. داده‌هاي MFO و Fatmax از مرحله‌اي كه بيشترين اكسايش چربي را دارد، به‌دست آمد و شدت معادل آن انتخاب شد.نتايج: افزايش ميزان  Fatmaxدر جلسة فعاليت ورزشي فزاينده با تحريك الكتريكي (۶± ۷۹%) نسبت به جلسة بدون تحريك الكتريكي ( ۱۴± ۷۴%) مشاهده شد، هرچند آناليز آماري تي زوجي تفاوت معناداري را بين دو جلسه نشان نداد (0.365 P=). همچنين مقايسة داده‌هاي دو جلسه فعاليت ورزشي فزاينده با تحريك الكتريكي و بدون تحريك الكتريكي با استفاده از تي زوجي اختلاف معناداري را بين دو جلسه براي MFO (0.303 P=)، اكسايش چربي (0.397 P=) و اكسايش كربوهيدرات (0.969 P=) در مردان داراي اضافه وزن نشان نداد.نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه تحريك الكتريكي عضلاني همراه با فعاليت ورزشي فزاينده مي‌تواند سبب افزايش ميزان Fatmax در مردان داراي اضافه وزن شود، اما تأثير معناداري بر اكسايش چربي، كربوهيدرات و MFO ندارد.