تأثير 12 هفته تمرين مقاومتي با كش الاستيك بر سطوح سرمي عامل تمايز رشد 11، ميوستاتين و مقاومت به انسولين در زنان سالمند داراي اضافه وزن

زمينه و هدف: عامل تمايز رشد 11 (GDF11) و ميوستاتين (عامل تمايز رشد 8) با بيشتر بيماري‌ها و اختلالات مزمن دوران سالمندي ارتباط دارند. با اينكه اين دو عامل شباهت‌هاي ساختاري و مسيرهاي پيام‌رساني مشابهي دارند، اما مي‌توانند نقش و عملكرد متفاوتي داشته باشند و يافته‌هاي موجود دربارة تأثير آنها بر بازسازي عضلات تحليل‌رفته طي سالمندي متناقض است. GDF11 در بازسازي عضلات اسكلتي، مقابله با تضعيف عضلاني ناشي از پيري، تنظيم هومئوستاز سوخت‌وسازي و تعادل انرژي نقش دارد. از طرف ديگر، ميوستاتين كه بيشتر توسط عضلات اسكلتي ترشح مي‌شود، در مهار پاسخ هيپرتروفيك عضلاني (تنظيم منفي تودة عضلات) و تعديل فرايندهاي سوخت‌وسازي نقش دارد. همچنين افزايش بيان آن با چاقي و مقاومت به انسولين همبستگي دارد. با توجه به تأثير احتمالاً مفيد تمرين مقاومتي با كش الاستيك بر اين متغيرها، پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير 12 هفته تمرين مقاومتي با كش الاستيك بر سطوح سرمي عامل تمايز رشد 11، ميوستاتين و مقاومت به انسولين در زنان سالمند داراي اضافه وزن انجام گرفت.مواد و روش‌ها: 28 زن سالمند داراي اضافه وزن با ميانگين سني 69/4±04/74 سال و نماية تودة بدني 35/3±21/28 كيلوگرم بر متر مربع بر اساس معيارهاي ورود به پژوهش انتخاب شدند و سپس به‌طور تصادفي در دو گروه تمرين (14 نفر) و كنترل (14 نفر) قرار گرفتند. تمرين مقاومتي با كش الاستيك به مدت 12 هفته (سه روز در هر هفته) توسط گروه تمرين اجرا شد. نمونه‌گيري خون در 24 ساعت پيش از نخستين جلسة تمرين و نيز 48 ساعت پس از آخرين جلسة تمرينات انجام گرفت. سطوح سرمي GDF11، ميوستاتين، انسولين و گلوكز با كيت‌هاي معتبر آزمايشگاهي اندازه‌گيري شد. تحليل آماري داده‌ها با آزمون آنوواي دوطرفه با اندازه‌گيري‌هاي مكرر و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخة 25 و در سطح معناداري كمتر از پنج‌صدم انجام گرفت.نتايج: پس از 12 هفته تمرين مقاومتي با كش الاستيك، بين دو گروه تمرين و كنترل تفاوت معناداري در متغيرهاي GDF11، BMI و WHR مشاهده نشد (05/0P )، اما سطوح سرمي ميوستاتين (027/0P=)، شاخص مقاومت به انسولين (045/0P=) و درصد چربي بدن آزمودني‌ها (023/0P=) به‌طور معناداري كاهش يافت.نتيجه‌گيري: گمان مي‌رود كاهش سطح ميوستاتين پس از 12 هفته تمرين مقاومتي با كش الاستيك كه با كاهش مقاومت به انسولين و درصد چربي بدن آزمودني‌ها همراه بود، مي‌تواند تأثير مثبتي بر تودة عضلاني و هومئوستاز انرژي زنان سالمندان داراي اضافه وزن داشته باشد. همچنين در پژوهش‌هاي آتي وابسته به GDF11 لازم است تا نوع، مدت و شدت تمرين و نيز روش‌هاي اندازه‌گيري با بررسي و دقت بيشتري انتخاب شوند.