بررسي فون نرم‌تنان غرب و جنوب استان تهران، ايران

نرم‌تنان از آفات مهم اكوسيستم‌هاي طبيعي و كشاورزي هستند كه با تغذيه از قسمت‌هاي مختلف برگ، ساقه، گل، جوانه، ميوه و ريشه ميزبان گياهي مختلف و ايجاد خوردگي و كاهش بازار‌پسندي سالانه خسارت زيادي به محصولات كشاورزي و گونه هاي گياهي زيستگاه‌هاي مختلف در كشور وارد مي‌نمايند. از طرفي، ميزبانان واسط بيماري‌هاي انگلي انسان و احشام بوده كه در پزشكي و دامپزشكي حائز اهميت هستند. به اين منظور، نمونه‌ برداري حلزون ‌ها و ليسك ‌هاي مناطق غرب و جنوب استان تهران براساس وضعيت طبيعي، پوشش گياهي، قرارگيري باغات و مزارع، از خاك يا زير خاك، زير سنگ و تنه، مناطق آبي و ديگر مناطق مربوط به زيستگاه حلزون ‌ها و ليسك‌ ها، در ۹ ايستگاه تعيين شده، انجام شد. جمع ‌آوري، با استفاده از توري ‌هاي نمونه ‌گيري و مستقيم با دست از روي گياهان، درختچه‌ ها و حاشيه رودها صورت گرفت. مجموعاً، تعداد ۱۷ گونه متعلق به ۱۲ جنس از ۹ خانواده براساس خصوصيات مورفومتري (شكل، اندازه، نقوش روي صدف، اپركول، دريچه صدف، راست گرد يا چپ گرد بودن صدف، محل قرارگيري سوراخ تنفسي، خط ميانه پشتي، موكوس و رنگ آن، اندازه بدن، سوهانك ،خط كليه و دستگاه توليد مثلي) شناسايي شدند. بيش ترين و كم ترين تنوع گونه ‌اي در ميان نرم‌ تنان شناسايي شده به ترتيب با ۱۶ و ۶ گونه مربوط به ايستگاه‌هاي ۹ و۲ از غرب و جنوب استان تهران است. بزرگترين خانواده از نظر تنوع گونه‌اي خانواده Helicidae با پنج گونه Monacha cantiana، Euomphalia pisiformis، Helicella krynickii، Helicella derbentina، Caucasotachea atrolabiata است. همچنين از بين گونه‌هاي شناسايي شده مهم‌ترين گونه از لحاظ پزشكي در انتقال بيماري‌هاي انگلي در انسان و دام گونه Lymnaea truncatula است. گونه Monacha cantiana نيز براي اولين بار از ايران گزارش مي‌گردد. تمام نمونه‌ها همراه با كليه اطلاعات مكاني و زماني مربوطه، در موزه بخش تحقيقات جانورشناسي كشاورزي موسسه تحقيقات گياه‌پزشكي كشور موجود هستند.