وضعيت دوره‌هاي كارآموزي و كارورزي از ديدگاه دانشجويان علوم پزشكي؛ يك مطالعه كمي و كيفي

مقدمه: يكي از رسالت‌هاي مهم دانشگاه‌هاي علوم پزشكي تربيت نيروي انساني كاردان و متخصص است كه با توجه به نيازهاي جامعه، بتوانند توانايي و كارايي لازم را كسب كنند. تربيت كارآموز مسئله‌اي جدي در امر آموزش محسوب مي‌شود؛ لذا، بررسي وضعيت موجود، شناسايي مشكلات موجود در تربيت كارآموزان دانشجو و رفع اين مشكلات موجب تحقق اهداف يادگيري و ارتقاي كيفيت خدمات بهداشتي‌درماني خواهد شد. هدف مطالعه حاضر بررسي وضعيت دوره‌هاي كارآموزي و كارورزي از ديدگاه دانشجويان علوم پزشكي اسفراين بود.روش كار: اين مطالعه كمي و كيفي درباره 163 نفر از دانشجويان رشته‌هاي بهداشت عمومي، پرستاري و فوريت پزشكي انجام گرفت. فاز كمي با استفاده از پرسش‌نامه استاندارد و به‌منظور بررسي وضعيت دوره كارآموزي و كارورزي دانشجويان انجام گرفت. فاز كيفي نيز با هدف شناسايي چالش‌هاي موجود در كارآموزي و كارورزي از ديدگاه دانشجويان، با استفاده از مصاحبه فردي و بحث گروهي متمركز انجام گرفت.يافته‌ها: وضعيت آموزش دوره كارآموزي با ميانگين استاندارد 3.47 در حد نسبتاً خوب ارزيابي شد. علي‌رغم اينكه وضعيت كارآموزي دانشجويان در دوره همه‌گيري كرونا در وضعيت نسبتاً خوبي قرار داشت، همواره چالش‌هايي در دوره كارآموزي وجود داشته است. در مصاحبه‌هاي فردي و بحث گروهي، چالش‌ها در قالب 6 كد اصلي (چالش‌هاي مرتبط با مربي، دانشجويان، محيط كارآموزي، پرسنل، برنامه‌هاي آموزشي و مراجعه‌كنندگان) و 20 كد فرعي شناسايي شدند.نتيجه‌گيري: با وجود وضعيت نسبتاً خوب كارآموزي و كارورزي در ارزيابي كمي، اين دوره‌ها در بررسي كيفي، با چالش‌هايي مانند تجربه و انگيزه ناكافي برخي از استادان و مربيان، مشكلات روان‌شناختي دانشجويان، امكانات كم فضاي آموزشي، تعامل و مشاركت ضعيف برخي از كاركنان، شفافيت ناكافي برنامه آموزشي كارآموزي و اعتماد نكردن بيماران به دانشجويان مواجه بودند. پيشنهاد مي‌شود كه براي ارتقاي كمي و كيفي دوره‌هاي كارآموزي، اقداماتي براي رفع چالش‌هاي شناسايي‌شده در اين مطالعه صورت گيرد.