اثر تمرين تناوبي شديد همراه با جيره پرچرب بر سطح گلوتاتيون پراكسيداز و مالون دي آلدئيد در بافت قلب رت هاي ويستار

مقدمه: مشخص شده است كه رژيم غذايي پرچرب فشار اكسايشي قلب را افزايش مي دهد كه ممكن است در پاتوژنز بيماري‌هاي قلبي عروقي مؤثر باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر 8 هفته تمرين تناوبي شديد همراه با جيره غذايي پرچرب بر سطح گلوتاتيون پراكسيداز (GPX) و مالون دي آلدئيد (MDA) در بافت قلب رت هاي ويستار اجرا شد.روش كار: در اين پژوهش تجربي، تعداد 21 سر رت نر نژاد ويستار با دامنه سني 12 تا 14 هفته ، به طور تصادفي به سه گروه شامل جيره نرمال (7=n)، جيره پرچرب (7=n) و جيره پرچرب + تمرين تناوبي شديد (7=n) تقسيم شدند. حيوانات گروه هاي داراي جيره پرچرب به‌ مدت 23 هفته رژيم پرچرب دريافت كردند. گروه جيره پرچرب + تمرين تناوبي شديد ضمن دريافت رژيم پرچرب، 8 هفته پاياني پروتكل تمرين تناوبي شديد را روي نوارگردان و 3 جلسه در هفته اجرا كردند. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني، رت ها قرباني شدند و سطوح GPX و MDA در بافت قلب به روش رنگ سنجي آنزيمي اندازه گيري شد. داده هاي جمع آوري‌شده با آزمون هاي آماري تحليل واريانس يك طرفه (ANOVA) و تعقيبي توكي در سطح 0.05 P بررسي شدند.يافته‌ها: تغيير معناداري در سطوح آنزيم GPX (0.14=P) و MDA (0.214=P) در بافت قلبي هر سه گروه جيره نرمال، جيره پرچرب و جيره پرچرب + تمرين تناوبي شديد ديده نشد.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج، به نظر مي رسد كه اجراي 8 هفته تمرين تناوبي شديد اثري بر نشانگرهاي فشار اكسايشي بافت قلبي در رت هاي دريافت كننده جيره پرچرب ندارد.