بررسي ميزان شيوع و تايپ‌هاي مولكولي سويه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به متي‌سيلين و ونكومايسين در بيني پرسنل بيمارستان امام حسن (ع) بجنورد در پاييز 1400

مقدمه: عفونت‌هاي بيمارستاني معضلي جهاني است كه از دهه ۸۰ به چالش و معضلي درماني در بيمارستان‌هاي سراسر جهان مبدل شده است. يكي از منابع اصلي عفونت‌هاي بيمارستاني پرسنل هستند. هدف از مطالعه حاضر بررسي فراواني و مقايسه ميزان كلنيزاسيون استافيلوكوكوس اورئوس، مقاومت‌هاي آنتي‌بيوتيكي و نهايتاً تايپ‌هاي مولكولي آن در پرسنل بخش‌هاي كليدي بيمارستاني شامل اورژانس، عفوني، CCU و ICU است.روش كار: نمونه‌هاي سوآپ بيني از پرسنل بخش‌هاي اورژانس، عفوني، CCU و ICU بيمارستان امام حسن (ع) بجنورد در پاييز 1400 جمع‌آوري شد و كشت آن‌ها صورت گرفت. تأييد سويه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس توسط تست‌هاي بيوشيميايي انجام شد و براي تأييد حساسيت دارويي از روش ديسك ديفيوژن و تست آگار اسكرين استفاده شد. استخراج DNA ژنوميك انجام شد و واكنشPCR  براي بررسي حضور ژن‌هاي مقاومت صورت گرفت. تعيين گروه agr، تعيين تيپ SCCmec و بررسي حضور ژن توكسين‌هاي pvl، tsst و etc انجام شد.يافته‌ها: در بررسي‌ها، از 214 نمونه سوآپ بيني پرسنل، 75 نمونه حاوي استافيلوكوكوس اورئوس بود. ميزان شيوع MRSA 65/3 درصد بود. در بررسي تايپ‌هاي SCCmec در سويه‌هاي MRSA، شايع‌ترين تايپ SCCmecIII بود. از گروه‌هاي agr، شايع‌ترين تايپ I بود و از نظر ميزان فراواني ژن‌هاي توكسين‌هاي pvl، tsst و etc شيوع بالايي داشتند.نتيجه‌گيري: با توجه به افزايش سطح بهداشت عمومي و محيطي در بيمارستان‌ها استافيلوكوكوس اورئوس‌هاي كلنيزه‌كننده بيني پرسنل در اثر فشار انتخابي، مقاومت آنتي‌بيوتيكي و پاتوژنيسيتي بالاتر دارند، لذا در صورت انتقال به بيماران، بيماري‌هاي سخت‌تري مي‌توانند ايجاد كنند.