بررسي قصد مصرف مواد در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي بر اساس مدل تئوري رفتار برنامه‌ريزي‌شده (TPB)

مقدمه: با توجه به شيوع بالاي مصرف مواد در ايران و ضرورت توجه به اين مسئله در محيط‌هاي آموزشي، شناخت عوامل زمينه‌ساز و برنامه‌ريزي به‌منظور اقدامات پيشگيرانه حائز اهميت است؛ بنابراين، هدف پژوهش حاضر بررسي قصد مصرف موادمخدر در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي است.روش كار: مطالعه مقطعي حاضر از نوع توصيفي‌تحليلي است كه در سال 1400 درباره 237 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي انجام شد. نمونه‌گيري به‌روش طبقه‌اي صورت گرفت. ابزار گردآوري اطلاعات پرسش‌نامه ميرزايي و همكاران بود كه روايي و پايايي آن تأييد شده است. تحليل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS24 و توسط آزمون‌هاي كاي دو، تي‌مستقل، من‌ويتني و مدل رگرسيون لجستيك انجام شد.يافته‌ها: ميانگين سني شركت‌كنندگان برابر با 3.86±23.75 (۱۹ تا ۴۵) سال بود. سابقه مصرف سيگار، الكل و ترياك به‌ترتيب 28.3، 23.6 و 8 درصد بود و 25.8 درصد از شركت‌كنندگان سابقه مصرف ساير مواد شامل حشيش، كراك، هروئين، اكستازي، آمفتامين و LSD داشتند. بر اساس نتايج اين مطالعه، ارتباط قصد رفتاري با نگرش، نُرم‌هاي انتزاعي و كنترل رفتار درك‌شده از نظر آماري معنادار (0/05 P) بود. همچنين، بين مصرف مواد با جنسيت مرد، مصرف سيگار و داشتن دوستان مصرف‌كننده مواد ارتباط معنادار مشاهده شد.نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه نگرش، پيش‌گويي كننده قوي تري در قصد رفتاري بود، به ‌نظر مي‌رسد اجراي برنامه‌هاي آموزشي به‌منظور اصلاح نگرش به مواد بتواند بر قصد مصرف مواد در دانشجويان مؤثر باشد.