سياست‌ها و معيارهاي ارزيابي بروندادهاي علمي علوم انساني از ديدگاه متخصصان: مطالعه موردي رشته‌هاي زبان و ادبيات

با توجه ‌به كاركرد علوم انساني و تفاوت آن‌ با علوم ديگر، اين پژوهش به‌دنبال بررسي بروندادهاي علمي و وزن هر كدام، معيارها و شاخص‌هاي ارزيابي، و رابطه هر برونداد و معيار در ارزيابي اين علوم و به‌طور خاص در حوزه زبان و ادبيات است. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر فرايند اجراي پژوهش، از نوع تركيبي متوالي اكتشافي طي سه مرحله است: 1. شناسايي و وزن‌دهي بروندادهاي علمي با روش كتابخانه‌اي، انجام مصاحبه، و فرايند سلسله‌مراتب تحليلي (AHP)، 2. شناسايي معيارهاي ارزيابي بروندادهاي علمي با روش كتابخانه‌اي، و 3. تعيين اولويت‌هاي ارزيابي بروندادهاي علمي از طريق استقرار عملكرد همزمان (CFD). بر اساس يافته‌ها، بروندادهاي علمي به دو دسته تقسيم شد: 1. قالب‌ها: مقاله نشريه علمي، مقاله همايش، كتاب، طرح پژوهشي، و پايان‌نامه/ رساله، 2. فعاليت: در عرصه‌هاي سياست‌گذاري، اجتماعي (علمي-ترويجي)، اجتماعي (رسانه‌اي)، و اقتصادي. معيارهاي ارزيابي نيز به 8 دسته بستر ايجاد، ارائه و نشر؛ ساختار نگارشي؛ محتوا؛ اثرگذاري در فضاي مجازي؛ اثرگذاري علمي؛ اثرگذاري اجتماعي؛ اثرگذاري اقتصادي؛ و اثرگذاري فرهنگي بروندادهاي علمي تقسيم شد كه هر كدام شامل شاخص‌هايي است. سرانجام، بروندادها و معيارها با توجه به سه رويكرد و هدف توليد علم و ارتقاي بنيادهاي دانش، كاربردي ‌بودن و پاسخگويي به مسائل جامعه، و آفرينش ادبي/ ادبيات خلاق اولويت‌بندي شده است. نظر به اهميت و ضرورت ارزيابي متفاوت هر حوزه و رشته بنا بر ماهيت هر كدام به‌عنوان عاملي مؤثر بر كاربرد و اثرگذاري بروندادهاي علمي آن‌ها، سياست‌گذاران پژوهشي مي‌توانند با توجه ‌به نتايج، رويكردي تازه در تصميم‌گيري و وضع سياست‌هاي ارزيابي بروندادهاي علمي رشته‌هاي زبان و ادبيات و حوزه علوم انساني به‌‌كار گيرند.