سنجش پايداري در روند بلند مدت شمار تلفات ترافيكي راه‌ هاي برون شهري استان هاي ايران

يكي از مسائل بسيار مهم در موضوع ايمني ترافيك، بررسي پايداري روند تلفات است. به منظور بررسي اثرات يك برنامه و طرح ايمني راه كه براي تحقق يك هدف سياست گذاري شده يا خط مشي خاص طراحي شده است، نياز به سنجش پايداري در روند شمار تلفات و صدمات ناشي از سوانح رانندگي است. هدف از اين مطالعه بررسي روند تغيير تلفات در استان‌هاي كشور، جهت بررسي قابليت الگوسازي روند مطلوب در ايمني راه‌ها و هم‌چنين مشخص نمودن استان‌هاي با عملكرد ضعيف جهت تدقيق علل وجود روند پايدار افزايشي در تلفات در مطالعات آتي است.  در اين مطالعه در راستاي ارزيابي پايداري ايمني راه‌هاي برون‌شهري استان‌هاي ايران توسعه روند ساده و روند نمايي مورد توجه قرار گرفته است. اين روندها براي شمار تلفات در راه‌هاي برون شهري استان و هم چنين با توجه به شوك‌هاي وارد شده و تغييرات اساسي در حجم تردد جاده‌ها در سال‌هاي اخير براي شمار تلفات استان به پيمايش استان نيز توسعه داده شد. بر اساس نتايج و يافته ها، استان هاي خراسان رضوي، كردستان، گيلان و همدان استان هايي هستند كه عملكرد مطلوبي از نظر روند كاهش تلفات ناشي از تصادفات در راه‌هاي برو‌ن‌شهري داشته اند. بنابراين مي توان از تجربيات، طرح ها و اسناد استان هاي مذكور در راستاي تقويت و بهبود سطح ايمني راه در ساير استان ها بهره گرفت. استان سيستان و بلوچستان نيز داراي روند پايدار افزايشي در تلفات ناشي از تصادفات برون ‌شهري بوده و بنابراين استاني است كه نيازمند توجه ويژه و برنامه ريزي دقيق جهت واكاوي علل اين روند است.