تحليل و ارزيابي اثرات كاربري زمين بر تغييرات ترافيك و سفرهاي درون ‌شهري (مطالعه موردي: شهر تهران)

در بوجود آمدن سفرهاي شهري عواملي همچون عوامل اقتصادي - اجتماعي، تراكم جمعيت، كاربري زمين، فراهم بودن وسايل‌نقليه تأثير گذارند. در ‌ايـن مقاله سعي گرديد با استفاده از پايگاه داده حمل‌و‌نقلي به برنامه‌ريزي در شبكۀ حمل‌و‌نقلي مناطق 22 گانه كلان‌شهر تهران پرداخته شود. بدين منظور با استفاده از داده‌هاي واقعي و مدل LUTI به بررسي ارتباط ميان عوامل مؤثر در مدل نامبرده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و بدست آوردن ضرايب همبستگي در آزمون‌هاي آماري صورت گرفته پرداخته و ميزان همبستگي متغيرهاي خانوار، دسترسي و حمل‌و‌نقل نيز محاسبه شد. سپس با تحليل عاملي متغيرها به بررسي ارتباط آنها پرداخته شد. بر اساس آناليز داده‌هاي واقعي سال‌هاي 1383 و 1395 جمع‌آوري شده با استفاده از آمار توصيفي متغيرها شامل ميانگين، انحراف معيار، چولگي و كشيدگي، نرمال بودن متغيرها حاصل شد كه توزيع آن متقارن است از نتايج حاصله بين كاربري اداري، مسكوني و آموزشي بيشترين سهم سفر براي اين كاربري ها است در واقع وابستگي زيادي نسبت به يكديگر براي ايجاد سفر دارند. با توجه به شاخص تراكم حمل‌ونقلي و براساس مسافت سفر كه از پارامتر مهم هستند براي كاربري اراضي مختلف بررسي شده است و نتايج براي مناطق بدست آمده است. در قسمت توليد سفر، همبستگي نسبتاً قوي كاربري‌هاي اداري، مسكوني و آموزشي در مقايسه با ساير كاربري‌ها وجود دارد كه مقدار ضريب تعيين را  برابر 0.447 نشان مي‌دهد كه 44 درصد از كل تغييرات ترافيك وابسته به 5 عامل مربوطه است. همچنين در جذب سفر 49 درصد از كل تغييرات ترافيك وابسته به كاربري اداري، مسكوني و آموزشي است و در حمل‌و‌نقل و با كاربري‌هاي اداري، مسكوني و آموزشي 53 درصد از كل تغييرات ترافيك وابسته به كاربري اداري، مسكوني و آموزشي است. به عبارتي ديگر با حمل‌و‌نقل و كاركنان بخش اداري و قسمت آموزش شهر تهران مي‌توان 53 درصد از سفرها و در نتيجه ترافيك مناطق 22 گانه شهر تهران را كاهش داد.