مدلسازي انتخاب وسيله سفر در سفرهاي دانشگاهي (مطالعه موردي: دانشگاه رازي)

شناسايي مدل‌ هاي انتخاب وسيله و عوامل مؤثر بر آن ازجمله مهم‌ترين مواردي است كه مي‌تواند به برنامه ريزان اين حوزه جهت اخذ تصميمات مناسب براي ارتقاي كيفيت تردد شهروندان و مخصوصاً جامعه دانشگاهي كمك كند. هدف اصلي از انجام اين پژوهش مدل‌سازي انتخاب وسيله نقليه اعضاي دانشگاه رازي كرمانشاه در سفرهاي روزانه به دانشگاه مي‌باشد. به اين منظور، اثر متغيرهاي مختلف جمعيت‌شناختي، اقتصادي- اجتماعي و ويژگي‌هاي وسيله سفر بر روي روش سفر اعضاي دانشگاه ارزيابي گرديد. در همين راستا براي جمع‌آوري داده موردنياز، از پرسش‌نامه استفاده گرديد. مدل‌سازي انتخاب وسيله با استفاده از مدل‌هاي انتخاب گسسته لوجيت دودويي و لوجيت چندگانه انجام پذيرفت. طبق تحليل‌هاي صورت گرفته براي حالت چندگانه، مؤثرترين عوامل بر مدل انتخاب وسيله سفر شامل وسيله نقليه در دسترس، فاصله محل سكونت تا دانشگاه، بومي بودن و داشتن گواهي‌نامه رانندگي مي‌باشند و براي متغير پاسخ دودويي، كه به‌صورت استفاده يا عدم استفاده از حمل‌ونقل عمومي تعريف شده بود، تأثيرگذارترين عوامل بر مدل‌ انتخاب، دسترسي به خودرو شخصي با ضريب 1.28، استفاده از اتوبوس در شرايط ايده آل با ضريب 3.51- و فاصله محل سكونت تا دانشگاه با ضريب 2.59 در تابع مطلوبيت به دست آمدند.