اثر زمان و روش پيوند بر ميزان گيرايي پيوند دو رقم تجاري گردو روي پايه بذري در شرايط گلخانه

با هدف افزايش ميزان گيرايي پيوند، تقويت قدرت رشد نهال پيوندي، كاهش سرمازدگي نهال هاي پيوندي و كاهش مدت زمان و هزينه دوره توليد نهال، پژوهشي به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در گلخانه پلاستيكي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان آذربايجان غربي در اروميه در سالهاي 1395 و 1396 اجرا شد. تيمارهاي آزمايشي شامل روش پيوند در سه سطح: زبانه اي، قاشي و شكمي (تي)، زمان پيوند در دو سطح: فروردين و خرداد و پيوندك (رقم) در دو سطح: چندلر و فرانكت. نتايج نشان داد كه اثر تيمارها بر ميزان گيرايي اوليه پيوند، درصد گيرايي نهايي پيوند، رشد رشد طولي و قطري نهال گردو پيوندي در سطح احتمال يك درصد معني دار بود. بيشترين درصد گيرايي نهايي پيوند مربوط به پيوند شكمي (تي) با 58/33درصد و پس از آن پيوند زبانه اي با 38/33درصد و در نهايت پيوند قاشي با 31/66درصد بود. از نظر زمان پيوند، بيشترين درصد گيرايي نهايي پيوند (64/45درصد) مربوط به پيوند در فروردين بود. همچنين برهمكنش روش پيوند × زمان پيوند × رقم بر درصد گيرايي نهايي پيوند معني دار بود. بيشترين درصد گيرايي نهايي  پيوند (83/33درصد) مربوط به روش پيوند شكمي (تي) و رقم چندلر در خرداد بود.