اثربخشي درمان تنظيم هيجان بر شدت علايم وسواسي، حساسيت و گرايش به چندش و عملكردهاي شناختي-اجرايي در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي-جبري

زمينه و هدف: اختلال وسواسي- جبري يك اختلال رواني ناتوان كننده است كه با افكار و رفتارهاي تكراري مشخص مي شود. پژوهش حاضر با هدف ارزيابي اثربخشي درمان تنظيم هيجان بر شدت علايم وسواسي، حساسيت و گرايش به چندش و عملكردهاي شناختي-اجرايي در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي-جبري انجام شد. روش‌ها: كارآزمايي باليني حاضر با دو گروه آزمايش و كنترل انجام گرفت. جامعه آماري شامل 48 نفر از بيماران مبتلا به اختلال وسواسي- جبري بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل (هرگروه 24 نفر) تخصيص يافتند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از مقياس وسواسي جبري ييل براون، پرسشنامه تنظيم هيجان، مقياس گرايش به تجربه چندش، آزمون آيووا، آزمون دسته بندي كارت ويسكانسين و آزمون كلمه رنگ استروپ. گروه آزمايش تحت درمان تنظيم هيجان همراه با دارودرماني قرار گرفت، در حالي كه گروه كنترل فقط تحت دارودرماني بود. يافته‌ها: شدت علايم وسواسي و حساسيت و گرايش به چندش در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل پس از مداخله به صورت معناداري كاهش يافت. همچنين، گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل در پس آزمون، عملكردهاي شناختي-اجرايي (تصميم گيري ريسكي كمتر، بازداري بيشتر، انعطاف پذيري روانشناختي بهتر و توانايي بيشتر در حل مسئله) بهتري داشتند. نتيجه‌گيري: درمان تنظيم هيجان منجر به كاهش شدت علايم وسواسي و حساسيت و گرايش به چندش و همچنين بهبود عملكردهاي شناختي- اجرايي در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي-جبري مي شود.