ارتباط سطح فريتين سرم، پارامترهاي اكوكارديوگرافي و تصويربرداري تشديد مغناطيسي قلب با وزن‌دهي T2 در بيماران مبتلا به بتا تالاسمي ماژور

زمينه و هدف: تالاسمي بتا، اغلب منجر به اضافه بار آهن در بافت‌هاي مختلف از جمله قلب مي‌شود. روش‌هاي تشخيص فعلي به MRI متكي هستند كه ممكن است در شرايط خاصي امكان‌پذير نباشد. در اين مطالعه تعيين همبستگي و دقت تشخيصي بين فريتين، يافته هاي اكوكارديوگرافي و مقادير محاسبه شده MRI قلب با وزن دهي T2 در بيماران بتا تالاسمي مطالعه شد تا بتوان اضافه بار آهن در ميوكارد را بدون نياز به  MRIتشخيص داد. روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، 102 بيمار مبتلا به تالاسمي ماژور بررسي شدند. بيماران تحت اكوكارديوگرافي و MRI قرار گرفتند. سطح فريتين سرم خون اندازه گيري شد. وزن T2 ميوكارد نيز محاسبه گرديد. در تعيين مقدار برش MRI،20T2 ميلي‌ثانيه ميوكارد را طبيعي، T2*≤ 2010 ميلي‌ثانيه را به عنوان بار آهن ميوكارد خفيف تا متوسط و T2*≤10را به عنوان بار آهن ميوكارد شديد در نظر گرفتيم.يافته‌ها: ميانگين مقدار فريتين ±2860.8 2418.7نانوگرم در ميلي ليتر، ميانگين T2* قلب 14/7±22/6 ميلي‌ثانيه و ميانگين كسر خروجي (EF) بر اساس MRI 11/2±51/7 درصد بود. پارامتر اكوكارديوگرافي MVDT به عنوان يك پارامتر تشخيصي مناسب براي كاهش و كاهش شديدT2* تعيين شد. حساسيت و ويژگي 170≤ MVDTبراي كاهشT2  0/72 و 0/62 و 150≤MVDT براي T2 به شدت كاهش يافته، 0/52 و 0/96 براورد شد. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته هاي حاضر، سطح فريتين، EF و MVDT در اكوكارديوگرافي بهترين كارايي تشخيصي را براي كاهش T2* داشتند. بنابراين در مراكزي كه MRI قلب در دسترس نيست يا موارد منع براي انجام آن وجود دارد، شايد بتوان از پارامتر MVDT و سطح فريتين براي ارزيابي استفاده كرد.