تاثير تمرين شنا و مكمل BCAA ليپوزومال بر بيان ژن miR-133 و miR-206 ميتوكندري عضله سولئوس رت نر سالمند

زمينه و هدف: كاهش ظرفيت بيوژنز ميتوكندريايي در دوران سالمندي از عامل مهم در پيشرفت بيماري هاي وابسته به سالمندي است. هدف از پژوهش حاضر تعيين تاثير تمرين شنا و مكمل BCAA ليپوزومال بر بيان ژن miR-133 و miR-206 ميتوكندري عضله سولئوس رت هاي نر سالمند مي‌باشد.روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 32 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار 18 ماهه به صورت تصادفي به 4 گروه كنترل، تمرين (تمرين شنا)، مكمل (BCAA نانوليپوزوم)، توام (تمرين شنا+ مكمل BCAAنانوليپوزوم) تقسيم شدند. تمرين شنا به مدت 8 هفته و در يك مخزن پلاستيكي انجام شد. مدت زمان تمرين در آب در روز اول 25 دقيقه بود كه با افزايش هفتگي، اين مدت در هفته هشتم به 60 دقيقه رسيد. سرعت آب نيز از 4 ليتر در دقيقه شروع و تا 10 ليتر بر دقيقه تا پايان پروتكل تمريني ادامه يافت. موش هاي صحرايي در گروه مكمل و توام، 5 روز در هفته به مدت 8 هفته، مكمل BCAA نانوليپوزوم را به ميزان 600 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ دريافت كردند. بيان ژن miR-133 و miR-206 با استفاده از روش  Real-time PCRسنجش شد. يافته‌ها: ميانگين مقادير بيان ژن هاي miR-133 و miR-206 ميتوكندري عضله سولئوس رت هاي نر سالمند در دو گروه تمرين شنا و توام (تمرين شنا+ مكمل  BCAAنانوليپوزوم) به طور معني‌داري نسبت به گروه مكمل BCAA نانوليپوزوم و كنترل افزايش داشت (0.001=P). اما ميزان بيان ژن ها در گروه توام نسبت به گروه تمرين تفاوت معني‌داري نداشت. نتيجه‌گيري: به نظر مي رسد 8 هفته تمرين شنا و مصرف مكمل BCAA نانوليپوزوم، تاثير مناسبي بر سازوكارهاي آپوپتوزي در عضله سولئوس موش‌هاي صحرايي سالمند داشته است، با اين حال انجام مطالعات بيشتر پيشنهاد مي‌گردد.