تاثير تمرينات 8 هفته اي تناوبي با شدت بالا و استقامتي با شدت متوسط به همراه مكمل كوئرستين بر ميزان بيان ژن‌هاي PGC1-α و NRF-1 در بافت قلب رت هاي نر چاق ديابتي

زمينه و هدف: ميزان شيوع ديابت در افراد چاق بيش از افراد غيرچاق است. در مطالعه حاضر تاثير تمرينات 8 هفته اي تناوبي با شدت بالا و استقامتي با شدت متوسط به همراه مصرف مكمل كوئرستين بر ميزان بيان ژن هاي پراكسي‌زوم گاما كواكتيواتور آلفا-1 (PGC1-α) و فاكتور تنفسي هسته اي-1 (NRF-1) در بافت قلب رت هاي نر چاق ديابتي ارزيابي شد. روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 35 رت نر به طور تصادفي در 7 گروه 5 تايي؛ كنترل ديابتي، كنترل سالم، كنترل كوئرستين، تمرين تناوبي با شدت بالا، تمرين استقامتي با شدت متوسط، تمرين تناوبي با شدت بالا به همراه كوئرستين، تمرين استقامتي با شدت متوسط به همراه كوئرستين قرار گرفتند. پروتكل‌هاي تمريني به مدت 8 هفته (5 روز در هفته) انجام شد. تزريق روزانه داخل صفاقي كوئرستين (mg/kg 15) نيز به مدت 8 هفته در گروه هاي مكمل انجام گرفت. ميزان بيان ژن هاي PGC1-α و NRF-1 در بافت قلب رت ها با روش qRT-PCR سنجش شد.يافته‌ها: پس از 8 هفته مداخله، سطوح گلوكز خون در گروه كنترل كوئرستين و 4 گروه تمريني ديگر كاهش معني‌دار (0/05 P) و ميزان بيان ژن هاي PGC1-α و NRF-1 در بافت قلب رت  ها در گروه هاي تمريني با و بدون مكمل كوئرستين افزايش معناداري داشت (0/05 P).نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كه تزريق كوئرستين همزمان با تمرينات تناوبي با شدت بالا و استقامتي با شدت متوسط منجر به افزايش معناداري در ميزان بيان ژن هاي PGC1-α و NRF-1 در بافت قلب رت ها و همچنين كنترل سطوح گلوكز خون گردد.