تاثير يك دوره تمرين شناي تناوبي شديد بر بيان ژن آلفاسينوكلئين و پروتئين متصل شونده به عنصر پاسخگوي cAMP در موش‌هاي صحرايي مبتلا به پاركينسون

زمينه و هدف: يكي از مشخصه‌هاي بيماري پاركينسون، افزايش آلفا سينوكلئين (α-Syn) و كاهش پروتئين متصل شونده به عنصر پاسخگوي cAMP (CREB) در مغز است. مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير يك دوره تمرين شناي تناوبي شديد بر بيان ژن α-Syn و CREB در موش‌هاي صحرايي مبتلا به پاركينسون انجام شد.روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، تعداد 21 سر موش نر صحرايي نژاد ويستار بالغ 8 تا 10 هفته‌اي انتخاب شدند. 14 موش پس از القاء پاركينسون با تزريق درون صفاقي رزرپين، به طور تصادفي به دو گروه بيمار و تمرين تقسيم شدند. 7 موش سالم نيز به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. موش‌هاي گروه تمرين، طي 6 هفته در 20 نوبت 30 ثانيه‌اي و با 30 ثانيه استراحت بين هر نوبت شنا كردند. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني، بيان ژن α-Syn و CREB با روش Real-Time PCR در نمونه خون همه گروه ها اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: بيان ژن α-Syn در گروه بيمار نسبت به گروه شاهد و گروه تمرين به طور معني‌داري بالاتر (به ترتيب 0/001=P و 0/002=P) است؛ در حالي اختلاف معني‌داري بين دو گروه تمرين و شاهد مشاهده نشد (0/2=P). بيان ژن CREB در گروه بيمار نسبت به گروه شاهد و گروه تمرين به طور معني‌داري پايين‌تر بود (به ترتيب 0/006=P و 0/003=P)؛ اما اختلاف معني‌داري بين دو گروه تمرين و شاهد گزارش نشد (0/6=P).نتيجه‌گيري: تمرين شناي تناوبي شديد با كاهش α-Syn و افزايش CREB ممكن است در بقاء نورون‌هاي دوپاميني و بهبود بيماري پاركينسون مؤثر باشد، البته انجام مطالعه بيشتر در اين زمينه ضروري است.