تأثير اداراوان بر علائم باليني و فاكتورهاي استرس اكسيداتيو در بيماران سكته حاد مغزي ايسكميك: يك كارآزمايي باليني

زمينه و هدف: از ميان داروهاي موثر در مهار تشكيل راديكال هاي آزاد، فعالسازي ميكروگليا، تحريك نوروژنز و محافظت كننده عصبي به دنبال سكته مغزي ايسكميك حاد ميتوان به داروي اداراوان اشاره كرد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير اداراوان بر علائم باليني و فاكتورهاي استرس اكسيداتيو در بيماران سكته حاد مغزي ايسكميك انجام گرديد.روش‌ها: در اين كار آزمايي باليني، 52 بيمار با تشخيص سكته مغزي حاد ايسكميك به‌طور برابر و تصادفي در دو گروه مداخله (mg120 اداراوان روزانه تا 3 دوز به‌صورت وريدي) يا دارونما همراه با درمان استاندارد تخصيص يافتند. شدت سكته مغزي با مقياس‌هاي NIHSS و MRS، در زمان بستري و همچنين 3 ماه بعد از وقوع سكته مغزي مورد ارزيابي قرار گرفت. همچنين ظرفيت آنتي‌اكسيداني، اكسيداسيون پروتئيني و پراكسيداسيون ليپيدي در زمان بستري و 3 روز بعد سنجش شد.يافته‌ها: در هر گروه 26 بيمار مورد مطالعه قرار گرفتند كه از نظر متغيرهاي عوامل خطر، شدت علائم نورولوژيك، ظرفيت آنتي‌اكسيداني، اكسيداسيون پروتئيني و پراكسيداسيون ليپيدي در زمان بستري همسان بودند. سه ماه پس از سكته مغزي شدت علائم نورلوژيك در هر دو گروه كاهش پيدا كرد كه اين شدت در گروه مداخله اداراوان بيشتر اما معني‌دار نبود (0/256=P). 6 نفر (23/1%) از بيماران گروه دارونما و 8 نفر (30/8%) از بيماران گروه مداخله نمره MRS طي 3 ماه پس از سكته مغزي ≤2 داشتند (0/755=P). 8 نفر (15/6%) از بيماران در سه ماه اول فوت نمودند كه همگي در گروه دارونما بودند. بيشترين عارضه جانبي در بيماران، خونريزي داخل مغزي بود (7 مورد، 13/5%) كه 5 مورد دارونما دريافت كرده بودند. از نظر ظرفيت‌هاي آنتي‌اكسيداني با وجود ميانگين بيشتر در گروه مداخله، تفاوت آماري معني‌داري پس از مداخله در دو گروه مشاهده نشد.نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي‌دهد كه در بيماران سكته مغزي حاد، دريافت اداراوان علاوه بر درمان معمول، بر پيامد بهتر اين بيماران تأثيرگذار است. با اين حال انجام مطالعات بيشتر با حجم بزرگ‌تر براي استفاده اين دارو ضرورت دارد.