فراواني سندرم سستي و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهرستان كاشان در سال 1399

زمينه و هدف: سستي، سندرمي چالش برانگيز است كه در دوران سالمندي مي‌تواند موجب تروما، ناتواني، بستري مكرر، مرگ و مير زودرس و كاهش كيفيت زندگي شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين فراواني سندرم سستي و عوامل مرتبط با آن در سالمندان شهرستان كاشان در سال 1399 انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه مقطعي بر روي 644 سالمند شهرستان كاشان، با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي، در سال 1399 انجام شد. ابزار مطالعه شامل پرسشنامه متغيرهاي سلامتي- بهداشتي، شاخص سستي تيلبرگ (TFI) و آزمون كوتاه وضعيت ذهني (MMSE) بود. يافته‌ها: ميانگين سني سالمندان 6/8±67/03 سال بود و 336 نفر (52/2 %) زن بودند. از بين سالمندان شركت‌كننده 213 نفر (33/1 %) دچار سندرم سستي بودند. مقايسه ابعاد مختلف سستي نشان داد، بعد فيزيكي در پايين‌ترين سطح و بعد اجتماعي در بالاترين سطح قرار دارد. بر اساس رگرسيون لجستيك، سن70 سال و بالاتر، تنها زندگي كردن، ابتلا به بيماري‌‌هاي زمينه‌اي، عدم رضايت از محيط زندگي، و سابقه سقوط از عوامل پيشگويي‌كننده سندرم سستي در سالمندان مورد مطالعه بودند (0/05 P).نتيجه‌گيري: حدود يك سوم سالمندان در كاشان به سندرم سستي مبتلا هستند لذا شناسايي به‌موقع سالمندان در معرض خطر و اجراي اقدامات مناسب در راستاي جلوگيري از بروز عوارض سندرم سستي ضروري است. همچنين، باتوجه به كسب بالاترين نمره سستي در حيطه اجتماعي، لازم است حمايت بيشتر از سالمندان توسط خانواده و سيستم‌هاي حمايتي اجتماعي از طريق افزايش مشاركت آنها در برنامه‌هاي فرهنگي و اجتماعي صورت پذيرد.